แฟนเหรอ?
ห้ะ?
ฉันไม่รู้เรื่องนี้เลยสักนิด!
ฉินอวิ๋นยังเคี้ยวไส้กรอกในปากไม่ทันจะกลืน เกือบจะพ่นออกมาอยู่แล้ว
ไม่เอาน่า ชุ่ยฮวา นายทำอะไรเนี่ย นายรู้ไหมว่าพี่ชายฉันตอนนี้ยุ่งวุ่นวายกับเรื่องดอกไม้ไปทั่ว จะมาลากฉันไปเป็นแฟนนายอีกคนเนี่ยนะ?
ถ้าให้เจียงเทียนหรานรู้เรื่องนี้เข้า นางคงโกรธแทบตาย แล้วก็พุ่งเข้ามาเหวี่ยงฉันลงพื้นเลยล่ะสิ?
เขากลืนสิ่งที่อยู่ในปากลงคออย่างรวดเร็ว แล้วจ้องตาหลิวย่าด้วยสีหน้าตกตะลึง
แต่กลับเห็นหลิวย่าแอบหยิกเอวเขาเบา ๆ
ฉินอวิ๋นพูดไม่ออก
อย่างไรก็ตาม เมื่อสายตาของเขามองไปที่กู้ถังซึ่งยืนอยู่ข้างหน้า ก็เหมือนจะเข้าใจจุดประสงค์ของหลิวย่าได้จากแววตาแห่งความโกรธแค้นนั้น
ไอ้หนุ่มนี่ คงเป็นคนที่เคยตามจีบหลิวย่ามาก่อนสินะ!
ในช่วงเวลาที่ไม่มีใครสังเกตเห็น แววตากู้ถังฉายแววโหดร้ายวูบหนึ่ง จ้องไปที่ฉินอวิ๋น แล้วจู่ ๆ น้ำเสียงก็แหลมคมขึ้นมา
"แฟนนายนี่ ดูท่าทางก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไรนี่นา? ฉันยังคิดว่าตอนนั้นที่นายปฏิเสธคำสารภาพรักของฉัน คงจะมองผู้ชายที่ดีกว่าฉันไว้ในใจเสียอีก"
"มาดูตอนนี้สิ ฮึ่ม สายตานาย ก็แค่นี้เอง"
พอพูดจบ ทุกคนในที่นั้นก็ได้สติกลับมา และเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด
ไม่น่าแปลกใจที่ผู้จัดการใหญ่แห่งภูมิภาคจีนของบริษัทเงินทุนเสี่ยงแห่งนี้ จะมาถามถึงบริษัทของหลิวย่า
ที่แท้ก็มีเรื่องเก่า ๆ ซ่อนอยู่นี่เอง
กู้ถัง เคยสารภาพรักต่อหน้าธารกำนัล แต่ถูกหลิวย่าปฏิเสธ
ให้ตายเถอะ สำหรับผู้ชายคนไหน ๆ นี่มันคือความอัปยศที่ไม่อาจลืมเลือนได้จริง ๆ