มณฑลเจียงไม่ได้ด้อยไปกว่ามหานครเศรษฐกิจอย่างเซี่ยงไฮ้เลยแม้แต่น้อย ไม่เพียงแต่เศรษฐกิจจะเจริญรุ่งเรือง การก่อสร้างเมืองก็มีระดับไม่แพ้กัน
ยิ่งไปกว่านั้น ในราชสำนักของประเทศจีนยังมีตำนานเล่าขานว่า บุคคลสำคัญทุกคนที่ต้องการก้าวเข้าสู่ศูนย์กลางอำนาจ ล้วนต้องเดินทางมาที่มณฑลเจียงเพื่อเพิ่มค่าให้ตัวเองสักระยะหนึ่งก่อนเข้ารับตำแหน่ง
พอจะเห็นได้ว่ามณฑลเจียงมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ต่อประเทศจีนเพียงใด
และตระกูลจ้าวซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ที่มีสถานะสูงส่งในมณฑลเจียง ย่อมได้รับความสนใจอย่างมาก
แต่ทว่า ในช่วงไม่กี่วันมานี้ ตระกูลจ้าวได้ขับไล่จ้าวชื่อหลงออกจากบ้านไปอย่างกะทันหัน เมื่อข่าวนี้แพร่ออกไป ก็สร้างความฮือฮาไปทั่ววงการตระกูลใหญ่
ทุกคนต่างพากันคาดเดาว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จ้าวชื่อหลงทำเรื่องที่ไม่ควรทำอะไรลงไป?
เช่นเดียวกัน ในฐานะทายาทที่ได้รับการยอมรับให้เป็นหัวหน้าตระกูลคนต่อไปในตระกูลจ้าว จ้าวซานก็เต็มไปด้วยความสงสัยในเรื่องนี้เช่นกัน
ในตอนเช้า หมาป่าสายพันธุ์หนึ่งเดินเตาะแตะอย่างสบายอารมณ์เข้ามาในห้องนั่งเล่น แล้วนอนลงแทบเท้าของชายวัยกลางคนคนหนึ่ง
นอกวิลล่า บอดี้การ์ดสองนายยืนเอามือไพล่หลัง เฝ้าอยู่ที่หน้าประตู คอยสำรวจสถานการณ์โดยรอบ
ชายวัยกลางคนกินอาหารเช้าไปพลาง ตรวจดูข้อความในอีเมลที่ส่งมาจากงานมากมายบนแท็บเล็ตไปพลาง
กินข้าวไปทำงานไป แบบนี้ค่อยๆ กลายเป็นนิสัยของจ้าวซานไปแล้ว เพราะในรุ่นที่สองของตระกูลจ้าว จ้าวชื่อหลงยังคงเป็นนักเลงหัวไม้เหมือนเดิม ไม่มีระดับ ส่วนตัวเองที่เป็นพี่คนรองก็ต้องทำตัวให้ดีขึ้น
โชคดีที่เขาทำได้ถึงขั้นที่น่าชื่นชมจริงๆ ตอนนี้ในตระกูลจ้าวมีผู้ใหญ่หลายคนที่ลับหลังต่างปฏิบัติต่อจ้าวซานเหมือนหัวหน้าตระกูลคนต่อไป