หวังทงพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ไอ้เด็กนี่มันโหดร้ายเกินไปจริงๆ ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าแฟนของซูเย่าเย่าเป็นคนที่ไม่รู้จักเหตุผลและยั่วยุไม่ได้แบบนี้
ต่อให้ซูเย่าเย่าถอดเสื้อผ้ายืนอยู่ตรงหน้าเขาเพื่อยั่วยวน เขาก็จะไม่ไหวหวั่น และจะไม่แตะต้องแม้แต่ปลายนิ้วของเธอแน่นอน
และเมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเอ้อโก่ว หวังหยางก็มีปฏิกิริยาทันที เขาส่งสายตาให้ลูกน้องที่อยู่ข้างๆ
ทันใดนั้น ลูกน้องชื่อลาวซยงที่เมื่อครู่ยังแสดงความห่วงใยหวังทงอย่างมาก ก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหวังทง
หวังทงเบิกตากว้างด้วยความตกใจกลัว: "ลาวซยง ลาวซยง นายจะทำอะไร?"
"พวกเราเป็นพี่น้องกัน นายลืมแล้วหรือที่พวกเราเคยไปเที่ยวผับจีบสาวด้วยกัน?"
"นาย...อย่ามานะ!"
ลาวซยงดับบุหรี่ในปาก โยนทิ้งลงพื้น แล้วถอนหายใจ: "หนิวหวัง ฉันก็จนใจเหมือนกัน ใครจะไปรู้ว่านายชอบหาตัวตายเอง!"
ต่างก็เป็นคนรับใช้นายน้อย เมื่อทำผิดก็ต้องเตรียมรับผลที่ตามมา
เพราะต้องอาศัยนายน้อยหวังหยางเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ลาวซยงจึงไม่สามารถขัดคำสั่งนายของตัวเองเพื่อความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องได้หรอก
เขาเพียงแค่จับหวังทงลุกขึ้น ค้นตัวไปทั่วทั้งตัว ควักเงินสดออกมา แม้แต่ธนบัตรใหญ่ที่ซุกอยู่ในอุ้งเท้าก็ไม่ปล่อย
พี่น้อง รู้ดีที่สุดว่านายซ่อนเงินไว้ที่ไหน!
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
หวังทงน้ำตาไหลพราก ร้องตะโกน: "ไม่เอาน่า โหดร้ายขนาดนี้เลยเหรอ ไม่เหลือเงินให้ฉันสักบาทเลยหรือไง"