ได้ยินฉินอวิ๋นชมว่าตัวเองสวย จ้าวชิงซวงก็แอบดีใจ แกล้งทำเป็นเกลี่ยผม พลางยิ้มเย้ายวนออกมา
"หัวหน้า ใจเต้นแรงเลยล่ะสิ?"
"ฉัน..." ฉินอวิ๋นรู้สึกหัวใจตึงวาบ
ทันใดนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความหึงหวงจ้องมองมาที่ตัวเอง
เจียงเทียนหรานกำลังจ้องเขามาด้วยสายตาแบบน้ำส้มสายชูหกใส่ เหมือนว่าถ้าเขาตอบว่าใช่ ในวินาทีถัดไปเธอจะกระโดดขึ้นมาตีเข่าของเขาแน่นอน
ฉินอวิ๋นรู้สึกเก้อเขินขึ้นมาทันที พวกเราก็เป็นพี่น้องกันตั้งนาน ไม่เห็นต้องขนาดนี้เลย
แน่นอนว่าตอนนี้ มันไม่ใช่แค่พี่น้องที่บริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว
คืนนั้น เจียงเทียนหรานยอมอุทิศตัวมาลองเชิง เขาก็แปลงร่างเป็นคุณปู่ขี้เมาได้โดยตรง ตอนนี้ มาอีกคนอย่างจ้าวชิงซวง เธอคงไม่ได้อยากลองเชิงกับเขาบ้างใช่ไหม!
ตัวเองนี่มันโชคดีอะไรขนาดนี้?
เพื่อนร่วมหน่วยทั้งเจ็ดคน ล้วนเป็นสาวสวย แถมยังจะมาจีบเขาอีก?
ปีนี้ดวงชะตาเกี่ยวกับความรักมันมาแรงหรือไง?
คนที่ไม่เคยมีความรักจริงจังอย่างฉินอวิ๋นรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาทันที เกาหัว แก้ตัวทันที
"เอ่อ คือ ฉันยังต้องไปทำงาน พวกเธอคุยกันเองก่อนนะ ฉันไปก่อนละ"
พูดจบ ฉินอวิ๋นก็รีบหนีทันที!
ความเร็วนั่น ราวกับหลบขีปนาวุธเลยทีเดียว
และหลังจากที่เขาจากไป เจียงเทียนหรานก็เอาแขนกอดอก มองจ้าวชิงซวง แล้วเบ้ปาก "จิ้งจอกน้อย หึ!"
จ้าวชิงซวงหน้านิ่ว "เธอยังมีหน้ามาว่าฉันอีกเหรอ เจียงเทียนหราน เธอสารภาพมาตามตรง เธอกับหัวหน้าลงเอยกันจนน้ำข้าวสุกแล้วใช่ไหม?"
เจียงเทียนหรานยืดอกขึ้นอย่างท้าทาย "ก็ใช่ แล้วไง!"