จู่ ๆ ก็ถูกแทงข้างหลัง ทำให้หลิวย่ามึนงงไปหมด
กลายเป็นตัวเองขโมยบัตรสมาชิกไปได้ยังไง?
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
สวีเต๋อหมายความว่ายังไง?
สายตาของนางเยือกเย็นลง ในพริบตาก็เข้าใจอะไรบางอย่าง... สวีเต๋อนี่... คบคิดกับเจ้าขุนเขาอยู่หรือ?
ถ้าจะพูดว่าหวังเทียนไห่เป็นนักเลงกลางคืน เจ้าขุนเขาก็คือโจรภูเขากลางวันแสก ๆ ทั้งคู่ต่างมองบริษัทของนางเป็นชิ้นเนื้อ และอยากจะฮุบเอาไว้เป็นของตัวเอง!
ที่นางคิดไม่ถึงที่สุดก็คือ กันคนนอกได้แต่กันคนในไม่เคยได้ สวีเต๋อที่ร่วมก่อตั้งบริษัทมาด้วยกัน กลับสมัครใจไปเข้าข้างอีกฝ่าย และแทงข้างหลังนางเอง
ในวินาทีนั้น ดวงตาของหลิวย่าเยือกเย็นลง นิ้วมือกำแน่น
และผู้จัดการหญิงจางเยี่ยนที่ได้ยินคำพูดนี้ก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมา กดโทรออก
"ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด!"
สายติด
จางเยี่ยนรายงานทันที: "คุณเจ้าขุนเขา ใช่แล้ว คนที่ขโมยบัตรสมาชิกของคุณเจอแล้ว ตอนนี้ต้องแจ้งตำรวจไหมคะ?"
"ค่ะ รอสักครู่"
พูดจบ จางเยี่ยนก็เดินไปข้างหน้า ยื่นโทรศัพท์ให้หลิวย่า
หลิวย่ารู้ว่านี่หมายถึงอะไร รับโทรศัพท์มาแนบหู: "พูดมา"
อีกฝั่งหนึ่ง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่ในคลับเฮาส์ ถือแก้วไวน์แดง ไขว่ห้างอยู่ มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"หลิวย่า คิดไปคิดมาก็ไม่คิดว่าคนของเธอจะถูกฉันซื้อตัวได้ใช่มั้ย!"
"ฉันไม่พูดพล่ามให้มากความ ห้าสิบล้าน ซื้อบริษัทเธอ"