"ไป๋เหลียวเหนี่ยว เธอไม่บอกหรอว่าหลังปลดประจำการต้องกลับไปดูแลเขานายพลไง"
"ใช่แล้ว ทำไมเธอมาที่เจียงหนานได้ล่ะ?"
นอกห้องผู้ป่วย จ้าวชิงซวงกับเจียงเทียนหรานลากเจียงเสียวโจวไปที่มุมหนึ่งแล้วถามด้วยความอยากรู้
เจียงเสียวโจวเล่าเรื่องที่ฉินอวิ๋นโทรหาเธอกะทันหัน ขับรถทั้งคืนมารับเธอที่เจียงหนานให้ฟัง
พูดจบ เจียงเสียวโจวก็หัวเราะคิก "หัวหน้ายังใส่ใจฉันที่สุดเลย ขับรถทั้งคืนมาจากไกลขนาดนั้นเพื่อมารับฉัน"
"เฮ้ พวกเธอหมายความว่าไง ไม่ต้อนรับฉันหรือไง?"
เจียงเสียวโจวได้ยินความหมายอื่นจากคำพูดของสองสาว จึงรู้สึกขุ่นเคืองใจขึ้นมา
ก่อนปลดประจำการ ทุกคนเป็นสหายร่วมรบที่ไว้วางใจกันและกัน คอยช่วยเหลือกันยามคับขัน
ทำไมพอปลดประจำการ กลับคืนสู่เพศเดิมแล้ว ถึงเริ่มแข่งขันกันทั้งที่เปิดเผยและแอบแฝงล่ะ?
จ้าวชิงซวงส่ายหน้าปฏิเสธทันที "จะเป็นไปได้ยังไงว่าไม่ต้อนรับ ไป๋เหลียวเหนี่ยว เธอคิดมากไปแล้ว"
"ใช่แล้ว!" เจียงเทียนหรานพยักหน้าเห็นด้วย
เจียงเสียวโจวส่งเสียงหึหึในลำคอ "ก่อนหน้านี้พวกเราตกลงกันไว้แล้วไง หลังปลดประจำการ แข่งขันกันอย่างยุติธรรม"
จ้าวชิงซวงยักไหล่ ถอนหายใจ "ช่างเถอะ! บางคนน่ะ ได้เปรียบเพราะอยู่ใกล้ ก็จัดการหัวหน้าไปแล้วไงล่ะ!"
"อะไรนะ?" จู่ๆ สายตาของเจียงเสียวโจวก็แข็งกร้าว จ้องไปที่เจียงเทียนหรานด้วยความขุ่นเคือง