วันเดียวกัน ยามเที่ยงตรง
พระราชโองการเจ็ดฉบับลงหมึกแดง ถูกส่งต่อโดยทหารองครักษ์ตำหนักตะวันออกควบม้าเร็ว ส่งถึงกระโจมแม่ทัพของทั้งเจ็ดเมืองในแนวชายแดนทั้งเก้าแทบจะพร้อมกัน
ในทุกพระราชโองการ นอกจากคำสั่ง "รวมพลทหารชั้นยอดทั่วทัพที่เมืองทงโจว" แล้ว ท้ายยังมีครึ่งหน้ากระดาษที่ไท่จื่อเขียนด้วยหมึกแดงด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง ตัวหนังสือเฉียบคมแข็งกระด้างราวกับถูกแกะสลักด้วยมีด ล้วนเป็นวาจาดุดันไร้ความปรานีของคนบ้า:
"ผู้ใดกล้าซ่อนทหารแม้เพียงหนึ่งคน กล้าเอาคนแก่คนอ่อนมาเติมจำนวน กล้าล่าช้าแม้เพียงครึ่งวัน—หากชนะ ข้ากลับเมืองหลวงจะคิดบัญชีทีหลัง หากแพ้ ก่อนข้าตาย จะส่งทหารม้ามังกรหิมะใหญ่บดขยี้จวนแม่ทัพของพวกเจ้าก่อน แล้วกวาดล้างเก้าชั่วโคตร จารึกชื่อเป็นกบฏ ตรึงไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ให้คนรุ่นหลังร้องด่าไปชั่วกัลป์"
ไม่มีที่ว่างให้ต่อรองแม้แต่น้อย นี่คือน้ำเสียงของไท่จื่อจอมบ้าอายุสิบห้าปี—พูดจาไหนทำตามนั้น
เมืองเซวียนฟู่·หมึกแดงกดทับค่ายทหาร
จวนแม่ทัพใหญ่เมืองเซวียนฟู่ เจ้าเช่าเจียวกำกระดาษครึ่งหน้านั้นไว้ นิ้วมือขาวโพลนเพราะแรงกด ปลายนิ้วถูกหมึกแดงเสียดสีจนเจ็บ
นายทัพรองข้างกายยังไม่ทันสังเกตว่าเรื่องไม่ชอบมาพากล ตามธรรมเนียมเดิมเวลาจะยกพล เขาก็ก้าวขึ้นหน้าโค้งคำนับต่อรองว่า "ท่านแม่ทัพ เมืองเซวียนฟู่ติดกับชนเผ่ามองโกล หากดึงกำลังหลักออกหมด ชายแดนจะว่างเปล่า สู้เหลือทหารเดินเท้าสามพันคอยรักษาเมืองไว้ดีกว่า..."