พ้นช่วงเฉินสื่อมาไม่นาน
ทางเหนือเมืองทงโจว ที่ราบลุ่มแม่น้ำหย่งติ้ง
กีบเท้าหน้าทัพแปดธงเหยียบย่ำเหนือหมู่รกร้าง ปัดฝุ่นเหลืองตลบขึ้นเป็นแนว
ทุ่งโล่งผืนนี้กว้างสิบลี้จากตะวันออกจรดตะวันตก ยาวสุดสายตาจากใต้ขึ้นเหนือ นับเป็นสนามรบกลางแจ้งโดยกำเนิด
หมู่รกร้างสูงเท่าเอว ถูกกีบม้าเหยียบจนล้มระเนระนาด เผยให้เห็นดินแข็งสีขาวซีดอยู่เบื้องล่าง
ตัวเอ้อกุ่นควบม้าขึ้นสู่เนินสูง
ยกมือป้องแดดมองไปทางใต้
สุดขอบที่ราบ กองทัพหมิงตั้งขบวนเสร็จสิ้นแล้ว
ธงผู้สำเร็จราชการดำพื้นมังกรทองปักอยู่กลางขบวน ปลิวสะบัดพึ่บพั่บกลางสายลมยามเช้า
นั่นคือธงผู้บัญชาการของไท่จื่อจูฉือล่าง
สองข้างธงผู้บัญชาการ ธงหลากสีกางคลุมฟ้ามืดฟ้า——ธงดำสนิทของทหารฉิน ธงแดงขอบดำของเซวียนฟู่ ธงแดงเข้มของต้าถง ธงเขียวของจี้เจิ้น ธงแดงของกองทัพเทพมังกร สิบกว่าสีต่างกันเรียงรายเป็นผืนผ้า ราวกับกำแพงหลากสี ทอดขวางอยู่ทางใต้สุดของที่ราบ
มองลงมาจากเนินสูง
กองทัพหมิงทอดยาวข้ามหลายลี้ แนวลึกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ
ราวกับเขื่อนที่หลอมจากเหล็กกล้าและเลือดเนื้อ กั้นขวางบนเส้นทางบุกใต้ของแปดธง
ลมหายใจของคนสองแสนห้าหมื่นรวมกันเป็นหนึ่ง สายลมไม่อาจสลายไอสังหารอันเยียบเย็นนั้นได้
หน้าสุดของขบวน รถปืนใหญ่ฝรั่งสองร้อยคันเรียงเป็นแถวเดียว
ปากกระบอกปืนดำทะมึนเล็งไปทางเหนือ ดั่งดวงตาที่รอคอยจะเขมือบผู้คน
หลังกองรถ ทหารราบเกราะหนักสามพันนายยืนถือดาบโม่
ชุดเกราะเหล็กห่อหุ้มตั้งแต่หัวจรดเท้า หน้ากากเหล็กสะท้อนแสงจนมองไม่เห็นใบหน้า กลางแสงเช้าดั่งกำแพงเหล็กนิ่งงันที่แม้แต่สายลมยังเจาะผ่านไม่ได้
ปีกซ้ายคือทหารฉินแสนนายของซุนชวนถิง ธงดำดั่งเมฆาคม แสงดาบเย็นเฉียบ
ปีกขวาคือทหารชั้นยอดจากหกเมืองใหญ่แนวชายแดนทั้งเก้า ธงสารพัดสีพลิ้วไหว คันธนูขึ้นสาย ดาบหลุดฝัก
ทหารเทพมังกรห้าหมื่นนายประจำการกลางขบวน ธงผู้บัญชาการของไท่จื่อตั้งตระหง่านกลางกองทัพเทพมังกร สะดุดตายิ่งนัก
มีเพียงธงทหารม้ามังกรหิมะใหญ่เท่านั้นที่ไม่ปรากฏ
คมมีดที่เฉียบคมที่สุดสามพันเล่มนั้น จูฉือล่างซ่อนไว้ท้ายขบวน
ตัวโต๋วใช้ฝักดาบชี้ไปที่แนวทัพหมิง หัวเราะอย่างอุกอาจ
"พี่สาม เด็กนี่กล้าออกมาตีกลางทุ่งจริง ๆ ด้วย!"