นอกเมืองฉางหลี
ท้องฟ้าเป็นสีเหลือง
ทหารม้าเหล็กแปดธงหลายหมื่นนายแผ่ขยายเข้ามา ฝุ่นที่เกือกม้ากระทบปกคลุมดวงอาทิตย์ ห่างออกไปหลายสิบลี้ก็ยังมองเห็นมังกรดินกลิ้งมาลูกนั้น
เสียงกีบม้าดังเหมือนฟ้าร้องอึ้ง สั่นจนกำแพงดินริมทางร่วงหล่นเป็นผง
บนถนนหลวงไม่มีผู้คน
หมู่บ้านตามทางถูกเผาจนดำกร่ำ คานเรือนล้มระเนระนาด ยังมีควันจาง ๆ ลอยกรุ่น
ที่ต้นหวยแก่หน้าหมู่บ้านมีหัวคนแขวนอยู่ เลือดไหลตามลำต้นซึมลงดินดำ
ราษฎรที่ถูกจับถูกร้อยด้วยเชือกป่านเป็นแถว ผูกติดกับท้ายม้าของทหารแปดธง เดินโซซัดโซเซตามไป เดินช้าเข้าหน่อยก็ได้แส้ฟาด จนเนื้อแตกหนังฉีก
ในป่าข้างทาง ชาวบ้านหลายคนที่หลบซ่อนอยู่ต่างเอามือปิดปาก แม้แต่ร้องไห้ก็ไม่กล้าส่งเสียง
มองบ้านของตัวเองกลายเป็นเถ้าถ่าน มองคนในครอบครัวถูกกวาดไป เล็บจิกเข้ากันจนเลือดซึมก็ไม่กล้าขยับ
นี่คือกฎของพวกแมนจู
ขัดขืน? ถล่มเมือง
ยอมแพ้? ปล้นจนเกลี้ยงเผาจนวอด ผู้ชายถูกลากไปเป็นทาส ผู้หญิงถูกลากเข้าไปในค่าย
จากชานไห่กวานถึงเฟิงรุ่น รุกลงใต้ ตลอดทาง สามเมือง หมู่บ้านอีกนับสิบ ล้วนกลายเป็นพื้นที่รกร้าง
กระโจมแม่ทัพกลางทัพแปดธง
ม้าสอดแนมวิ่งเข้าออกเป็นระลอก ตัวเปื้อนฝุ่น หมวกเหล็กเอียง เกราะคลาด เสียงหอบเหมือนสูบลม
“รายงาน——นอกเมืองทงโจว กองทัพหมิงตั้งค่ายติดต่อกันหลายสิบลี้ มองสุดลูกหูลูกตา!”
“รายงาน——ธงของทุกกองทัพแนวชายแดนทั้งเก้ามาครบแล้ว! เซวียนฟู่ ต้าถง จี้เจิ้น ซานซี เหยียนซุย กู้หยวน ไม่ขาดสักกอง!”
“รายงาน——ทหารฉินของซุนชวนถิงก็มาถึงแล้ว ธงปักคลุมครึ่งภูเขา อย่างน้อยหนึ่งแสนนาย!”
“รายงาน——กำลังพลรวมของหมิงประมาณสองแสนห้าหมื่น นำทัพด้วยไท่จื่อหุ่นเชิดจูฉือล่างด้วยตนเอง!”