เห็นฟู่จิ่งเฉินหน้าบึ้ง เวินลี่น่าก็พูดต่อ
“พี่ฟู่ คิดว่าคุณยังไม่เคยเห็นหนานซูหมิงสินะ เขาหน้าตาดี มีมาดนักอ่านสุภาพ แต่อีกมุมก็มีความห้าวหาญแบบนักสู้ คนแบบนี้ในกองธงแดงนับว่าโดดเด่นมาก แล้วยังเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กกับกู้เนี่ยนอีก...
แน่นอน พี่ฟู่เองก็หน้าตาดีเป็นหนึ่งในกองธงแดง แต่ขาคุณน่ะ... ผู้หญิงคนไหนก็ต้องเลือก... จะโทษกู้เนี่ยนก็ไม่ได้ ใช่ไหมล่ะ?
เพราะบนเกาะ หนานซูหมิงช่วยกู้เนี่ยนจนมือเจ็บ กู้เนี่ยนก็เป็นผู้หญิง ต้องการให้ผู้ชายดูแล เธอซึ้งใจจนห้ามใจไม่ไหว...”
คิดถึงตอนที่ตัวเองต้องอ่านจดหมายสารภาพผิดต่อหน้าพวกกลุ่มปัญญาทั้งหมด เวินลี่น่าก็โกรธจนคันฟัน
เธอไม่มีทางปล่อยตัวการไปแน่
แล้วที่พูดมาก็เป็นความจริงทั้งหมด กู้เนี่ยนกับหนานซูหมิงสมรู้ร่วมคิดกันจริง ๆ
“ฉันทนดูไม่ได้ พี่ฟู่เป็นทหารเกียรติคุณชั้นหนึ่งที่ปกป้องชาติ กู้เนี่ยนเป็นเมียคุณ แต่เธอกลับลอบใช้ชีวิตคู่กับหนานซูหมิงลับหลังคุณ
กู้เนี่ยนทายาให้หนานซูหมิงมือต่อมือ ทำซุปเต่า ไก่แช่โคลนให้หนานซูหมิงโดยเฉพาะ ส่วนหนานซูหมิงก็ให้แต้มการทำงานกู้เนี่ยน ยังยอมทิ้งงานตัวเองมาเข้าทีมแข่งกับลู่หมิงอวี้เพื่อกู้เนี่ยนอีก ดูท่าทีสองคนนั่นสิ...”
เวินลี่น่ายิ่งพูดยิ่งอิจฉา ทำไมหนานซูหมิงถึงชอบกู้เนี่ยนพวกของเหลือใช้ นึกว่ากำลังได้อารมณ์จังหวะดี แต่จู่ ๆ คนก็ขัดขึ้นมา
“เวินปัญญาชน พูดจบยัง?”