ทั้งสี่คนมาถึงลานบ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในเขตเมือง มีลุงแก่คนหนึ่งกำลังร่อนถั่วอยู่ ลู่เหวินเดินเข้าไป ถามอย่างระมัดระวังว่า "ลุงครับ ขอถามหน่อย บ้านข้างๆ ของลุงฉู่ย้ายไปไหนแล้วครับ"
ลุงแก่เงยหน้าขึ้น เห็นว่าเป็นหน้าใหม่ จึงถามว่า "พวกเธอมาจากไหน มีธุระอะไรกับเขา"
ลู่เหวินลดเสียงลง "เรามาจากกองธงแดงครับ น้องชายผมจะแต่งงานเดือนหน้า อยากเชิญลุงฉู่ไปกินโต๊ะจีนครับ"
ลุงแก่เข้าใจแล้ว ว่าพวกเขาจะจัดงานแต่งแต่ไม่มีคูปองซื้อของ จึงสำรวจพวกเขาอย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วค่อยบอกที่อยู่ให้
กู้เนี่ยนรู้สึกว่ามีการอ้อมไปอ้อมมาเยอะจริงๆ ถ้าให้เธอหาเองคงหาทางไม่เจอ
ระหว่างทาง เธอถามว่า "พี่ลู่เหวิน พี่เคยมาที่ตลาดมืดมาก่อนเหรอ"
ลู่เหวินขยี้จมูก "ผมไม่เคยมาหรอก แต่ไอ้ตัวแส่โก่วเซิ่งเคยมา มันเผอิญเห็นคนอื่นมาตามหาลุงฉู่ มันก็สงสัย ว่าใครคือลุงฉู่กันแน่ ทำไมถึงมีแต่คนมาหา มันเลยทำเป็นเข้าไปถามบ้าง แล้วก็... โดนลากไปกระทืบ"
พูดถึงตรงนี้ เขาชำเลืองมองรอบตัวอย่างระวัง จงใจลดเสียงลงอีก
"เพราะฉะนั้น อีกเดี๋ยวเราต้องพูดจาระวังให้ดี ถ้าท่าทางไม่ดีก็ให้รีบเผ่น"
ปินโจวเป็นเมืองเล็กๆ ตลาดมืดถูกผูกขาดไว้ คาดว่าลุงฉู่คนนั้นต้องมีเส้นสายทั้งในและนอกกฎหมาย ถึงได้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จแบบนี้
ทุกคนเข้าใจดี ก้าวเดินอย่างระมัดระวัง แสวงหาโชคลาภท่ามกลางอันตราย
ไม่นานก็มาถึงที่อยู่ที่ลุงแก่บอก แต่ดูแล้วไม่เหมือนตลาดมืด ระหว่างที่ทั้งสี่คนกำลังฉงน ก็มีป้าคนหนึ่งหิ้วตะกร้าเดินผ่านมา สำรวจพวกเขาแล้วถามยิ้มๆ ว่า "สี่คนนี้ดูหน้าไม่คุ้น มาหาใครเหรอ ป้าอยู่ถนนนี้มากว่าห้าสิบปีแล้ว รู้จักทุกซอกทุกมุม บอกมา เดี๋ยวป้าชี้ทางให้"