“รบกวนหัวหน้าหน่วยใหญ่มาอีกครั้งพรุ่งนี้เช้า”
หลังจากหัวหน้าหน่วยใหญ่จากไป ฟู่จิ่งเฉินก็ครุ่นคิดตลอดว่าจะตอบจดหมายกู้เนี่ยนอย่างไรดี
กู้เนี่ยนสามารถแสดงความรักต่อเขาอย่างเร่าร้อนได้ แต่เขากลับไม่กล้า
เขาคิดว่าก่อนที่ขาเขาจะหายดี ก่อนที่เขาจะปกป้องกู้เนี่ยนได้ คำพูดว่ารักทุกคำพูดของเขาล้วนเป็นการกระทำที่ไม่รับผิดชอบอย่างยิ่ง
แต่เขาก็ทนเห็นกู้เนี่ยนผิดหวังไม่ไหว
ดังนั้น เขาจึงตอบจดหมายฉบับแรกของเธอ
♀: ครั้งนี้จับปลาฉันมั่นใจเก้าส่วนสิบ ที่รู้ว่าส่วนที่ขาดไปหนึ่งคืออะไร
♂: ไม่รู้
♀: ขาดจูบจากนาย
——สตรีแซ่มู่หลานไร้พี่ชาย
เขาจึงตอบจดหมายฉบับที่สองของเธอ
♀: ทายสิหัวใจฉันอยู่ข้างไหน
♂: ข้างซ้าย
♀: ผิดแล้ว อยู่ข้างนายต่างหาก
——ออกมาจากกระดาษสีน้ำเงิน
เมื่อตอบเสร็จ เขาก็เก็บกระดาษสองแผ่นที่กู้เนี่ยนเขียนให้ใส่สมุดของเขาอย่างทะนุถนอม ประหนึ่งสมบัติล้ำค่า
เขาอยากเหลือเกินว่าสักวันหนึ่งเขาจะสามารถตอบรับความรักของเธอได้อย่างเร่าร้อนเหมือนเธอบ้าง
เที่ยงวันรุ่งขึ้น ทันทีที่เรือของหัวหน้าหน่วยใหญ่ถึงเกาะเล็ก เขาก็รีบส่งจดหมายในกระเป๋าให้กู้เนี่ยน
กู้เนี่ยนโยนชามในมือทิ้งทันที วิ่งไปอ่านจดหมายข้างทาง
ทุกคนอดกลั้นเสียงหัวเราะใหญ่โตไว้ไม่อยู่
หัวหน้าหน่วยใหญ่ก็หัวเราะคิกคัก เมื่อเห็นว่าในหม้อยังมีเนื้อไก่อีกบ้าง จึงตักใส่ชามตัวเองหนึ่งชาม
ตอนเที่ยงเขายังไม่ได้กินข้าวเลย
“กินข้าวเสร็จ พวกเราก็เก็บลอบน้ำกลับบ้าน!”