องครักษ์ติดตามของเยี่ยนตู้เพิ่งปิดล้อมจวนปั๋วยวนโหว ผู้คนจากจวนติ้งเป่ยโหวก็มาถึง
ผู้ที่นำคนมาเองยังเป็นไท่ฮูหยินสวี่
เอิกเกริกถึงเพียงนี้ ต่อให้เป็นคนโง่ก็รู้ว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น
หลังไท่ฮูหยินสวี่นำคนเข้าไปในจวนปั๋วยวนโหว ข่าวก็แพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว
—สวี่ซานเหนียงแห่งตระกูลสวี่ ผู้แต่งเข้าจวนปั๋วยวนโหวเป็นสะใภ้ใหญ่ ไม่ได้หนีตามชายอื่นไปหลังสามีตาย!
—นางถูกฮูหยินปั๋วยวนโหวคนปัจจุบันกักขังไว้ต่างหาก!
ข่าวนี้แพร่ออกไป ผู้คนต่างพากันฮือฮา
“ฮูหยินปั๋วยวนโหวคนปัจจุบันเดิมเป็นสะใภ้รองมิใช่หรือ? ได้ยินว่าบุตรชายคนโตที่ตายไปแต่แรกต่างหากเป็นบุตรแท้ ๆ ของฮูหยินผู้เฒ่า ส่วนท่านโหวคนปัจจุบันเป็นบุตรของอนุที่เป็นสาวใช้ข้างห้องหรือ?”
“สะใภ้รองกักขังพี่สะใภ้ใหญ่ แล้วยังปล่อยข่าวเท็จว่านางหนีตามชู้ไป สวี่ซานเหนียงช่างมีชะตาอาภัพนัก! ยังสาวก็กลายเป็นม่าย ทั้งยังถูกกลั่นแกล้งมาหลายปี!”
“หลายปีที่สวี่ซานเหนียงหายตัวไป ชื่อเสียงนางถูกทำลายป่นปี้เพียงใด ชื่อเสียงของจวนติ้งเป่ยโหวก็พลอยเสียหายไปด้วย บัดนี้ในที่สุดก็ได้เชิดหน้าชูตาเสียที!”
“ไท่ฮูหยินสวี่มาด้วยตนเอง เรื่องนี้ย่อมไม่จบง่าย ๆ!”
ผู้คนต่างถกเถียงกันไม่ขาดปาก
ท่ามกลางฝูงชน สีหน้าของอี้ว์มิ้นอู่ย่ำแย่ถึงขีดสุด
เหตุใดเรื่องราวจึงไม่เป็นไปตามที่เขาคิดไว้?
หากจวนปั๋วยวนโหวล่มสลาย ซื่อจื่อชูเยว่ไป๋ก็เป็นได้เพียงตัวตลก แล้วหลังจากนี้ตระกูลอี้ว์จะทำเช่นไร?
“ถึงจวนปั๋วยวนโหวจะไม่ล่ม ตำแหน่งท่านโหวก็คงต้องเปลี่ยนคนมานั่งเสียแล้ว”
“ตระกูลอี้ว์ไร้ที่พึ่ง ต่อไปจะดำรงชีวิตเช่นไรกันเล่า?”
เสียงหัวเราะของหญิงสาวแฝงความเย็นเยียบแผ่วบาง ลอยเข้าหูอี้ว์มิ้นอู่จนเขาราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง