ยามเย็น ก่อนประตูวังจะลงกลอน
รายงาน “ตรวจสอบหนังสือนิทานวันนี้” ที่ซานจาส่งมา กับนายทหารหนุ่มสกุลเยี่ยน ปรากฏตัวขึ้นในตำหนักเทียนเป่าพร้อมกันแทบจะพอดี
จักรพรรดิหวยขมวดพระขนง หรี่พระเนตรอ่านรายงานที่ซานจาเขียนมาอย่างวกวนไม่รู้เรื่อง ตัดถ้อยคำชวนให้ฟันเปรี้ยวเหล่านั้นทิ้งไป ทั้งเรื่อง “นายทหารหนุ่มกับซิงกั๋วจวิ้นจู่” ที่ส่งสายตาหยอกเย้ากันไปมา แล้วจับใจความสำคัญได้
——องค์ชายห้าบีบบังคับให้นายทหารหนุ่มช่วยเหลือ...
——นายทหารหนุ่มบาดเจ็บสาหัส แต่ยังยินดีรับโทษโบยแทนองค์ชายห้า...
จักรพรรดิหวยทอดพระเนตรเยี่ยนตู้ แล้วทอดพระเนตรเจ้ากรมฉีที่เข้าวังมาพร้อมกัน และองค์ชายห้าที่เพิ่งเข้าประตูก็คุกเข่าคารวะเสียก่อนทันที
สายพระเนตรสุดท้ายหยุดลงบนกองแท่งทองตรงหน้า
“ว่ามา พวกเจ้ากำลังเล่นกลอันใดกัน?”
เยี่ยนตู้คุกเข่ากราบทูล “แท่งทองเหล่านี้คือเงินที่ฝ่าบาททรงให้กระหม่อมยืมมา แล้วผ่านมือองค์ชายห้าแลกมาจากจวนองค์ชายสามพ่ะย่ะค่ะ”
ขณะที่เยี่ยนตู้ค่อย ๆ เล่าเรื่องเงินชิงฝู พระพักตร์ของจักรพรรดิหวยก็มืดครึ้มลงทุกขณะ ส่วนองค์ชายห้าก็ก้มพระพักตร์ต่ำลงเรื่อย ๆ