ซูอู๋ตู้กวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "คนมีเรื่องน่ายินดี ยินดีด้วย"
"ก็แน่นอนสิ" หลี่ผูหลานไม่เกรงใจก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา หันไปโบกมือให้คนนอกประตู "อาจารย์ เข้ามาสิ"
สายตาของซูอู๋ตู้มองตามท่าทางของเขาไป
นอกประตูยังมีคนยืนอยู่อีกคน อายุประมาณสามสิบห้าหกปี สูงกว่าหลี่ผูหลานเกือบครึ่งศีรษะ สวมเสื้อคลุมยาวสีเขียวเรียบๆ ไม่มีเครื่องประดับเกินจำเป็น แต่กลับสวมแล้วดูมีสง่าราศี
รูปหน้าของเขาไม่ได้โดดเด้ง อยู่ในฝูงชนคงไม่ทำให้ใครเหลียวมอง แต่ท่วงท่าดีเยี่ยม ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างไม่รีบร้อน สงบนิ่งเป็นธรรมชาติ จนยากจะมองข้าม
ซูอู๋ตู้เดาตัวตนของคนผู้นี้ได้ทันที
"ท่านนี้คือ..."
หลี่ผูหลานยิ้มจนตาหยี เอื้อมมือไปคล้องแขนอีกฝ่าย น้ำเสียงอวดภูมิ "พี่ซู นี่คืออาจารย์ของข้า ร้อยกิ่ง"
"อาจารย์ นี่คือท่านเจ้าสำนักซูอู๋ตู้แห่งศาลาหยานอวี่ ข้าเคยเล่าให้ฟังแล้ว เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของข้า"
ร้อยกิ่งพยักหน้าเบาๆ ประสานมือคำนับซูอู๋ตู้ น้ำเสียงราบเรียบ "ได้ยินชื่อเสียงท่านเจ้าสำนักซูมานาน"
ซูอู๋ตู้คารวะตอบ รู้สึกว่าคนผู้นี้ยืนคู่กับหลี่ผูหลานแล้วเหมาะสมกันอย่างไม่น่าเชื่อ
"เข้ามาคุยกันข้างใน" ซูอู๋ตู้หลีกไปข้างทางให้พ้นประตู เชิญทั้งสองเข้าไปในห้อง
ตอนนี้เป็นเวลาอาหารเย็นพอดี หลี่ผูหลานพอเข้ามาก็โวยวายว่าหิวแล้ว ท้องร้องจ๊อกๆ
ซูอู๋ตู้ส่ายหัวหัวเราะ เรียกเสี่ยวเอ้อร์ สั่งอาหารและเหล้ามาหนึ่งโต๊ะ