เซี่ยเฟิงเจ็บจนต้องรีบหลบไปด้านข้าง เขาพูดอย่างไม่พอใจว่า “พี่ ไม่รู้หรือไงว่าผู้บัญชาการลู่คนนี้ดุดันขนาดไหน ถ้าผมเข้าไป ไม่แน่ว่าน้องชายพี่อาจโดนทรมานจนแย่แน่”
“ไอ้โง่ แกรู้ไหมว่ามีคนตั้งเท่าไรที่อยากเข้าไปอยู่หน่วยพิทักษ์เสินโจว แต่พวกเขายังไม่ชายตามองเลยด้วยซ้ำ”
เซี่ยชิงหานโมโหจนแทบอยากตีเหล็กให้เป็นดาบ นางยกมือตบหน้าผากเซี่ยเฟิงอีกสองที
คนในหน่วยพิทักษ์เสินโจวแทบทุกคนล้วนผ่านการคัดเลือกมาอย่างเข้มงวด ผู้ที่เข้าไปได้ต่างก็เป็นคนเก่งกาจเป็นพิเศษ
แม้แต่ทหารธรรมดาที่สุด การได้เข้าประจำการในหน่วยนี้ก็ถือเป็นเกียรติสูงสุดแล้ว
เมื่อเคยรับราชการในหน่วยพิทักษ์เสินโจว ต่อให้วันหน้าลาออกไป ก็ยังมีโอกาสเป็นนายทหารระดับสูงในกองทัพทั่วไป
ทหารที่ออกมาจากหน่วยพิทักษ์เสินโจวได้รับความเคารพมากกว่านายทหารชั้นผู้น้อยในกองทัพทั่วไปเสียอีก ทั้งยังเลื่อนตำแหน่งได้รวดเร็ว
พูดได้ว่า สำหรับทหารแล้ว หน่วยพิทักษ์เสินโจวไม่ใช่แค่เกียรติยศ แต่ยังเป็นเส้นทางสู่อนาคตอันรุ่งโรจน์
เซี่ยเฟิงอาจไม่รู้เรื่องนี้ แต่เซี่ยชิงหานเข้าใจดี
หน่วยพิทักษ์เสินโจวก่อตั้งขึ้นโดยหัวหน้าครูฝึกใหญ่ผู้ลึกลับ และเคยสร้างผลงานโดดเด่นให้ประเทศมานับไม่ถ้วน
สมาชิกหน่วยพิทักษ์เสินโจวที่เคยติดตามหัวหน้าครูฝึกใหญ่ผู้นั้น ล้วนกลายเป็นเสาหลักของกองทัพที่กุมอำนาจบัญชาการทหาร
เซี่ยชิงหานเคยเลื่อมใสหัวหน้าครูฝึกใหญ่ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมาก คิดว่าเขาคือชายชาตรีตัวจริง น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าสักครั้ง