เมื่อเห็นเย่เฟิง หลิ่วซานเตาก็ถอนหายใจโล่งอกทันที การเผชิญหน้ากับโจวหงทำให้เขากดดันอย่างหนัก
โจวหงเป็นถึงผู้อำนวยการสถานีตำรวจ ดูแลความสงบเรียบร้อยของเมืองเหลียน เมื่อก่อนหลิ่วซานเตาไม่กล้าไปมีเรื่องกับโจวหงเด็ดขาด
ฐานะของอีกฝ่ายวางอยู่ตรงนั้น คนในโลกใต้ดินแทบทุกคนต่างต้องไว้หน้าเขาอยู่บ้าง
เมื่อถูกปลูกฝังความรู้สึกนี้มาเป็นเวลานาน หลิ่วซานเตาจึงรู้สึกหวาดกลัวคนอย่างโจวหงอย่างลึก ๆ
การที่เขาฝืนไม่ไว้หน้าโจวหงได้ ก็แทบเท่ากับตัดทางถอยของตัวเองไปแล้ว
หลังเรื่องวันนี้ หากเย่เฟิงกดโจวหงไว้ไม่ได้อย่างเด็ดขาด ต่อไปเขาคงถูกสถานีตำรวจขึ้นบัญชีเป็นเป้าหมายสำคัญในการปราบปราม
ในเมื่อเขาติดตามเย่เฟิงแล้ว ก็ทำได้เพียงเดิมพันหมดหน้าตัก เดินตามไปจนสุดทาง
จากนี้ก็ต้องดูความสามารถที่แท้จริงของเย่เฟิงแล้ว
การมาถึงของเย่เฟิงดึงดูดสายตาทุกคนเช่นกัน
คนในที่นี้มีไม่กี่คนที่รู้จักเย่เฟิง แต่เขากำลังอุ้มโค่วโค่วไว้ในอ้อมแขน มืออีกข้างจูงหลิ่วอิ๋งอิ๋ง
ชวนให้คนคิดไปต่าง ๆ นานา!
เย่เฟิงเดินไปข้างหลิ่วซานเตา ส่งสัญญาณให้หลิ่วอิ๋งอิ๋งวางใจ แล้วกวาดตามองคนตรงหน้า
คนตระกูลหลิ่วมากันครบทั้งครอบครัว นอกจากนี้ยังมีโจวหงกับแขกที่ไม่สำคัญอีกสองสามคน
แขกที่เดิมกินดื่มกันอยู่ด้านนอกคฤหาสน์ถูกแยกย้ายไปตั้งแต่ตอนหลิ่วซานเตามาถึง
ทุกคนต่างมองเย่เฟิงเช่นกัน เขายังหนุ่ม รูปร่างสูงเพรียว ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร สายตาไม่เป็นมิตรกวาดมองคนตรงหน้า
“พ่อ...”
โค่วโค่วมองใบหน้าคุ้นเคยเหล่านั้น ก่อนจะกอดคอเย่เฟิงแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แววตาฉายความหวาดกลัวออกมา