การแต่งตัวของเย่เฟิงดูไม่เหมือนคนมีเงินจริง ๆ
อีกอย่าง เงิน 300 ล้านไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย
ซูอวี้เหมยอยู่เมืองเหลียนมาหลายสิบปี รู้จักคนระดับบนแทบทุกคน ต่อให้เป็นผู้นำตระกูลใหญ่ไม่กี่ตระกูล ก็ยังไม่กล้าพูดส่ง ๆ ว่าจะให้เงิน 300 ล้าน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชายหนุ่มคนหนึ่ง
ด้วยกำลังทรัพย์ของกลุ่มบริษัทอวิ๋นเฟิง การให้เงิน 300 ล้านย่อมไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ทำไมต้องให้ล่ะ?
ต่อให้เป็นคนที่สนิทสนมกับผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทอวิ๋นเฟิง ก็ยังยากจะดึงเงินจำนวนมหาศาลขนาดนี้ออกมาใช้
เธอไม่เชื่อว่าคนวัยนี้อย่างเย่เฟิงจะมีความเกี่ยวข้องกับผู้บริหารระดับสูงของอวิ๋นเฟิงมากมายขนาดนั้น
สรุปได้ไม่ยากว่าอีกฝ่ายกำลังโกหก เพื่อให้พวกเขายอมรับ
ดูเหมือนสิ่งที่เธอคิดไว้จะไม่ผิด ผู้ชายคนนี้ไม่มีอะไรดีสักอย่าง
ไม่เพียงไร้ความสามารถ ยังไร้คุณธรรมอย่างที่สุด!
ดังนั้นเธอจึงไม่ลังเลที่จะเยาะเย้ยเขา เปิดโปงคำโอ้อวดของเย่เฟิง
หลิ่วอิ๋งอิ๋งกลับมองเย่เฟิงด้วยสีหน้าซาบซึ้ง แววตาซับซ้อน เธอไม่รู้ว่าควรปฏิเสธหรือไม่
เพราะในใจเธอรู้สึกลังเล อย่างไรเสียเงินก้อนนี้ก็ไม่น้อย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิ่วชุนตงก็อดเผยแววสงสัยไม่ได้ ก่อนจะยิ้มขื่นออกมา
แม้เขาจะยอมรับว่าเย่เฟิงมีความสามารถอยู่บ้าง แต่เงินหลายร้อยล้านก็ไม่ใช่จำนวนน้อยอยู่ดี
อีกอย่าง ประธานกลุ่มบริษัทอวิ๋นเฟิงก็ไม่ใช่คนที่จะหลอกใช้ได้ เขาย่อมทำทุกอย่างโดยคำนึงถึงผลประโยชน์ ไม่มีทางให้เงินสามร้อยล้านเพียงเพราะคำพูดประโยคเดียวของเย่เฟิง