การตายของเซียวจวิน แม้ทางการจะประกาศว่าเขาป่วยเป็นโรคซึมเศร้า ทนทุกข์ไม่ไหวจึงกระโดดตึกจากชั้น 30 ฆ่าตัวตาย
แต่คนที่รู้เรื่องในเมืองเหลียนต่างก็รู้ดีว่าเบื้องหลังเรื่องนี้มีเงื่อนงำมากมาย
ประกอบกับตำแหน่งประธานคนใหม่ยังคงเป็นปริศนาจนถึงตอนนี้ จึงทำให้ผู้คนในเมืองเหลียนพากันคาดเดากันไปต่าง ๆ นานา
ข่าวลือสารพัดแพร่สะพัดไปทั่ว ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องไหนจริงหรือเท็จ
เพื่อนร่วมชั้นที่นั่งร่วมโต๊ะกับเย่เฟิงต่างก็เริ่มคุยเรื่องกลุ่มบริษัทอวิ๋นเฟิง เพื่ออวดความรู้ของตัวเอง
เรื่องนี้ยังดึงดูดความสนใจจากเพื่อนร่วมชั้นหญิงหลายคน ซูเวยเวยเองก็ชะเง้อคอรอฟังเรื่องต่อไปด้วยความคาดหวัง
“การตายของเซียวจวินไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น!”
เพื่อนร่วมชั้นชายคนหนึ่งที่นั่งตรงข้ามเย่เฟิงเผยรอยยิ้มที่เจ้าตัวคิดว่าดูสุภาพมีเสน่ห์ ก่อนจะพูดช้า ๆ
เพื่อนร่วมชั้นเหล่านี้แต่ละคนล้วนประสบความสำเร็จไม่น้อย แต่เมื่อเทียบกับชนชั้นสูงของเมืองเหลียนแล้ว พวกเขาก็ยังเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ
ข้อมูลที่พวกเขาเข้าถึงมีจำกัดมาก ข่าวคราวของชนชั้นสูงจึงมักกลายเป็นหัวข้อสนทนาบนโต๊ะอาหารของคนระดับพวกเขา
โดยทั่วไป ยิ่งใครได้คลุกคลีกับคนระดับสูงมากเท่าไร ข้อมูลที่รู้ก็ยิ่งครบถ้วนมากขึ้นเท่านั้น
เรื่องทำนองนี้จึงมักกลายเป็นทุนให้บางคนอวดความรู้และแสดงฐานะของตัวเอง
คนที่พูดชื่อซูหยุน
เขาเป็นหนึ่งในคนที่โดดเด่นที่สุดในหมู่เพื่อนร่วมชั้น จากบทสนทนาที่คุยกันก่อนหน้านี้ ทำให้รู้ว่า