"สาธิต?"
"คุณจะสาธิตยังไง?"
"สารภาพมาตรงๆ เถอะ คุณกับผู้ตายมีความสัมพันธ์อะไรกัน?"
สวีฉินไม่เชื่อคำพูดของหลี่ชิงเหอตั้งแต่แรก ดวงตาคมคู่สวยจ้องเขม็งอย่างแหลมคม
"คุณตำรวจคะ ผมเป็นแค่เด็กดีที่กำลังเตรียมสอบ ไม่มีเหตุผลกันแบบนี้ได้ยังไง?"
"ผมบอกแล้วไงว่าคนที่อยู่ข้างหลังผมคือท่านผู้เฒ่าตระกูลหวังแห่งหมู่บ้านจี๋เสียง อายุ 88 ปี เสียชีวิตเมื่อเช้าวานนี้เวลา 8 โมง ถือว่าเป็นคนแก่ตายตอนอายุยืน"
"อีกอย่าง คุณโทรไปถามสถานีตำรวจหมู่บ้านจี๋เสียงได้นะครับ"
หลี่ชิงเหอข้อมือถูกกุญแจมือล็อกจนเจ็บ เขามองสวีฉินพลางพูดเสียงไม่พอใจ
อาชีพนี้ของเขามีข้อห้ามที่สำคัญที่สุด คือห้ามเสียเวลา
เดี๋ยวคืนนี้ได้เงิน 2,000 หยวน ถ้าไปเสียเวลาที่สถานีตำรวจนี่ จะยังมีหน้ามาทวงเงินตระกูลหวังอีกเหรอ?
พูดถึงตรงนี้ หลี่ชิงเหอก็รู้สึกไฟโทสะพลุ่งพล่านในใจ
ยิ่งอดทนก็ยิ่งเก็บกด ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห
แต่คนอยู่ใต้ชายคา จำเป็นต้องก้มหัวให้
"หัวหน้าสวี ว่าแต่ที่เขาพูดมันจริงเหรอ?"
เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งมองสวีฉินแล้วพูดเสียงเบา
ได้ยินเช่นนั้น สวีฉินนิ่งเงียบไปสามวินาที
อย่างแรก เรื่องคนไล่ผีส่งศพนี่มันเกินจริงเกินไป
แต่หลี่ชิงเหอพูดมีเหตุมีผล อีกทั้งหมู่บ้านจี๋เสียงก็เป็นหมู่บ้านใหญ่ในเขตปกครองกว่างหมิง มีประชากรอาศัยอยู่ถาวรมากกว่าหมื่นคน
จะจริงหรือไม่ โทรถามสถานีตำรวจนั่นก็รู้
"เสี่ยวหลี่ ติดต่อสถานีตำรวจหมู่บ้านจี๋เสียงหน่อย ถามว่าวันนี้มีบ้านไหนจัดงานศพไหม" สวีฉินพูดผ่านวิทยุสื่อสาร จากนั้นหันมามองหลี่ชิงเหอ "ฉันจะดูหน่อยว่าเธอทำให้คนตายเดินได้ยังไง"
"พูดตรงๆ นะครับคุณตำรวจ ปลดกุญแจมือก่อนได้ไหม มันล็อกข้อมือผมเจ็บไปหมด..."
"อย่าพูดมาก กว่าขั้นตอนจะเสร็จ คุณก็ยังเป็นผู้ต้องสงสัยอยู่ดี"
หลี่ชิงเหอ: ...
"คนไล่ผีส่งศพ?"
"หัวหน้าสวี อย่าไปฟังเขาพล่ามเลย"
"ใช่ คนตายแล้วจะขยับได้ยังไง?"
"ในสมัยก่อนของแคว้นเซี่ยมีคนไล่ผีส่งศพจริง แต่ส่วนใหญ่เป็นแค่การแบกศพ ส่วนการไล่ผีส่งศพมีแต่ในหนัง"
"..."
นิติเวชในที่เกิดเหตุทำหน้าสงสัย เรื่องไล่ผีส่งศพแบบนี้สำหรับอาชีพพวกเขาแล้วคือตัวอย่างของความเชื่อโชคลางงมงายโดยแท้
สวีฉินขยี้ขมับ "ให้เขาลองดู"
เห็นดังนั้น นิติเวชทั้งสองก็ไม่พูดอะไรอีก เดินออกไปจากศพของท่านผู้เฒ่าหวัง
"คุณตำรวจ กระดิ่งเรียกวิญญาณของผมล่ะ?"
"คืนให้เขา"
"ได้ หัวหน้าสวี"
ตอนถูกใส่กุญแจมือ ของทุกอย่างบนตัวหลี่ชิงเหอถูกยึดไปหมด
รับกระดิ่งเรียกวิญญาณมา หลี่ชิงเหอก็สั่น "กริ๊ง" หนึ่งครั้ง จากนั้นก็เริ่มพึมพำอะไรบางอย่าง
ทุกคนเบิกตากว้าง จ้องมองศพของท่านผู้เฒ่าหวังเขม็ง แต่ไม่ว่าหลี่ชิงเหอจะภาวนายังไง ศพก็ไม่ขยับแม้แต่น้อย
สวีฉินสีหน้าหมองคล้ำมองหลี่ชิงเหอ "ถึงเวลานี้แล้ว ยังจะมีอะไรจะพูดอีกไหม?"
"คุณตำรวจครับ"
"คุณล็อกมือผมไว้ จะให้ผมทำมือไม้ผูกปางยังไงได้ล่ะ?"
"ท่าท่องคาถาของผมไม่ถูกต้อง ศพมันก็ต้องไม่ขยับสิครับ"
หลี่ชิงเหอยักไหล่ตอบรับ
"หัวหน้าสวี" นิติเวชคนหนึ่งเอ่ยขึ้น "ผมว่าผู้ต้องสงสัยคนนี้กำลังดื้อรั้น เขาต้องเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมแน่!"
สวีฉินไม่สนใจนิติเวชอาวุโส สั่งการ "ปลดกุญแจมือให้เขา"
กุญแจมือถูกปลด หลี่ชิงเหอหัวเราะเบาๆ "อย่าตกใจไปล่ะ"
เห็นเพียงหลี่ชิงเหอมือซ้ายทำมือผูกปาง มือขวาสั่นกระดิ่งเรียกวิญญาณ
"ศพฟังเสียงกระดิ่ง วิญญาณตามธงนำทาง"
"ข้าคือนายศพ เจ้าคือศพใต้บัญชา"
"ลุกขึ้นมา!"
เมื่อคำสุดท้ายหลุดจากปากหลี่ชิงเหอ ลมเย็นแปลกๆ ก็พัดผ่านห้องเก็บศพที่เย็นอยู่แล้วโดยไม่มีสัญญาณบอกเหตุ
เสียง "แผล่บ" ดังขึ้น ศพของท่านผู้เฒ่าหวังที่นอนแข็งทื่ออยู่ก็ผุดลุกขึ้นเหมือนสปริง ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างแข็งทื่อ
"ว้าย!"
"ขยับแล้ว ศพขยับแล้ว!"
"หัว...หัวหน้าสวี ศพขยับจริงๆ ด้วย!"
"..."
เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายคนตกใจจนตัวสั่น ถอยหลังร่นไปกันคนละทิศ
"ฉันเป็นนิติเวชมาสามสิบปี นี่มัน..."
"มันเป็นไปได้ยังไง?"
แม้แต่นิติเวชอาวุโสสองคนก็ยังขนลุก แสดงสีหน้าเหมือนเจอผี
สวีฉินอาการดีขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ตกใจไม่น้อยเหมือนกัน
ในชั่วขณะนั้น สายตาทุกคู่ที่มองหลี่ชิงเหอเปลี่ยนไป
เพราะเรื่องเหนือความเชื่อแบบนี้ มันสั่นคลอนความรู้ความเข้าใจของพวกเขาอย่างรุนแรง
"คุณ..."
"คุณเป็นคนไล่ผีส่งศพจริงๆ เหรอ?"
สวีฉินคอแห้งผาก เสียงสั่นเล็กน้อย
เรื่องแบบนี้มันขัดกับสามัญสำนึกทางวิทยาศาสตร์เลยนะ?
"ของแท้ไม่มีการปลอม!"
"เชื่อแล้วใช่ไหมล่ะ?"
"ผมไปได้ยัง?"
"ดูพวกคุณตกใจกันไปใหญ่ คนตายไม่ได้น่ากลัวเท่าคนเป็นหรอกนะ"
หลี่ชิงเหอยักไหล่พูดเสียงไม่พอใจ
สวีฉินไม่ตอบ แต่ถามต่อ "คุณเรียนมาจากที่ไหน?"
"สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ"
"สืบทอด?"
"ใช่ ปู่ของผมเป็นช่างไล่ผีส่งศพ ผมฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก"
"แล้วแบบนี้ ถ้าเป็นศพ คุณทำให้ขยับได้หมดเลยไหม?"
"น่าจะได้" หลี่ชิงเหอขมวดคิ้ว "ถามทำไม?"
"แล้วคุณทำให้ผู้ตายทำอย่างอื่นได้อีกไหม?"
"เช่น ความทรงจำตอนที่ยังมีชีวิตอยู่?"
โดยไม่รู้ตัว ความคิดไร้สาระหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจสวีฉิน
หรือว่าทางออกของคดีพิเศษ 3.23 จะอยู่ที่เด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนี้จริงๆ?
"มันยากหน่อย"
"คนที่ตายอย่างธรรมดา วิญญาณกลับสู่สวรรค์และดิน ไม่มีความผูกพันหลงเหลือ แต่คนที่ตายอย่างผิดธรรมชาติไม่เหมือนกัน..."
"คนที่ตายอย่างผิดธรรมชาติต้องมีเวรกรรม ทำให้วิญญาณล่องลอยอยู่ระหว่างฟ้าและดิน"
"อีกทั้ง ตามที่ปู่ผมบอก คนที่ตายอย่างผิดธรรมชาติ หากมีเวรกรรมหนักหน่วง อาจกลายเป็นผีดิบได้ด้วยซ้ำ!"
ผีดิบ?
ได้ยินเช่นนั้น นิติเวชและคนอื่นๆ หน้าซีดเผือดพร้อมกัน
คำนี้ยิ่งทำให้ขนลุกไปถึงกระดูกสันหลัง
"คุณตำรวจ ตอนนี้ผมไปได้หรือยัง?"
ตอนนี้หลี่ชิงเหอแค่อยากพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองโดยเร็ว และให้ท่านผู้เฒ่าหวังได้ฝังร่างกายก่อนฟ้าสาง
ส่วนที่สวีฉินถามอะไรไม่รู้เรื่อง เขาก็ตอบเลี่ยงๆ ไปหนึ่งคำ
"ก่อนที่สถานีตำรวจหมู่บ้านจี๋เสียงจะตรวจสอบเสร็จ คุณยังออกไปไม่ได้"
"แต่ที่นี่มีศพผู้หญิงศพหนึ่ง คุณพอจะทำให้ศพให้เบาะแสอะไรได้ไหม?"
"ฉันหวังว่าคุณจะช่วยเราทำคดีพิเศษ 3.23 ให้แตก"
สวีฉินสูดหายใจลึกหนึ่งครั้ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง
เมื่อกี้หลี่ชิงเหอแค่พูดว่ายาก ไม่ได้บอกว่าไม่ได้
คนเก่งแบบนี้ ปกติไม่พูดจนเกินจริง
"คุณตำรวจครับ"
"ผมไม่มีหน้าที่ และไม่มีความรับผิดชอบที่จะช่วยคุณทำคดี"
"ผมอยากให้คุณรีบตรวจสอบ อย่ามาทำให้ผมเสียเวลา"
พูดจบ หลี่ชิงเหอก็ได้ด่าเขตปกครองกว่างหมิงไปทั้งในใจแล้ว
หลังจากออกไปได้ สิ่งแรกคือโทร 12389 ร้องเรียน สิ่งที่สองคือรีบไปเก็บเงิน 2,000 หยวนให้ได้