“คุณหนูเรียกว่าอะไร?”
“ว่างซู”
“ฉันเคยได้ยินชื่อเจ้ามาก่อน...” กู้ชิวสุ่ยตอบ
“โอ้ คุณหนูกู้เคยได้ยินชื่อข้ามาก่อนหรือ?” ว่างซูรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
“ใช่ จากปากของกู้ฉือเซี่ยนน่ะ ครั้งหนึ่งเขากลับมาบอกฉันว่า ในสำนักมีศิษย์น้องคนหนึ่งหลงรักเขาอยู่ เขาบอกว่าไม่ได้ชอบนาง ในใจมีแต่ฉันเพียงคนเดียว แต่พอฉันขอให้เขาแต่งงานกับฉัน เขากลับบอกให้รอไปก่อน”
กู้ชิวสุ่ยเรียกได้ว่ามองคนผู้นั้นออกอย่างทะลุปรุโปร่ง กู้ฉือเซี่ยนเป็นคนถ่อยอย่างแท้จริงตั้งแต่หัวจรดเท้า
เขาต้องการทั้งทรัพย์สินของตระกูลกู้ และเกียรติยศของศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักสุริยันจันทรา
เขาต้องมีสิ่งต่าง ๆ มากมายเพื่อรักษาภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบ ทั้งศักดิ์ศรี ตำแหน่ง และรากฐานที่ใช้แสดงฐานะทางการเงิน
น่าเสียดายที่ตระกูลกู้เป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สินเหล่านั้นพอดี
กู้ชิวสุ่ยคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดก็เข้าใจเจตนาของกู้ฉือเซี่ยน ขอเพียงนางตาย กู้ฉือเซี่ยนก็จะได้ทั้งทรัพย์สินของตระกูลกู้ แล้วยังสามารถแต่งงานกับสตรีผู้มีวรยุทธ์สูงส่งอีกคนได้
ทั้งสองจะได้ครองรักกันอย่างมีความสุข ช่างสุขสบายเสียจริง
กู้ชิวสุ่ยไม่ยินยอม นางไม่ยินยอมให้ตนเองถูกวางแผนเล่นงานจนถึงขั้นนี้
ว่างซูเองก็รู้สึกสงสารหญิงสาวคนนี้อยู่ไม่น้อย
หากนางไม่ได้บังเอิญเห็นจดหมายฉบับนั้น ก็คงไม่คิดว่าพระเอกจะมีจิตใจลึกล้ำเจ้าแผนการถึงเพียงนี้ ถึงกับคิดคำนวณแม้กระทั่งลูกสาวของผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตตน
นี่คิดจะกลืนกินตระกูลกู้ทั้งตระกูล โดยไม่เหลือไว้แม้แต่เศษเดียว
“แล้วต่อจากนี้เจ้าวางแผนจะทำอย่างไร?” ว่างซูถาม