"ดี"
โจวเยว่ฉินงงไปครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มออกมา
การนวดแป้งอะไรพวกนั้น หลินเซิ่งลี่เป็นคนทำทั้งหมด
แล้วก็ยังมีการสาธิตสด ๆ ด้วย
โจวเยว่ฉินทำตามอย่างหลินเซิ่งลี่ เอาแป้งก้อนวางบนฝ่ามือ คลึง ๆ แล้วกดให้แบน
ก้อนแรกหนาไปหน่อย หลินเซิ่งลี่รับไป ใช้นิ้วกดเบา ๆ ให้มันบางลง
"หนาเกินไป ไม่สุกง่าย"
"โอ้ โอ้"
โจวเยว่ฉินปั้นอีกก้อน
รอบนี้ดีขึ้นเยอะ
เห็นแป้งแผ่นแนบติดขอบหม้อ เห็นมันค่อย ๆ เปลี่ยนสีไปในไอน้ำร้อน: "น่าสนุกดีนะ"
ไม่นานนัก สามคนก็ล้อมเตาไฟ
หลินเซิ่งลี่แบ่งแป้งเป็นก้อน ๆ เสิ่นมู่หัวกับโจวเยว่ฉินติดแป้งแผ่น
น้ำซุปไก่ในหม้อเดือดปุด ๆ
กลิ่นหอมในอากาศเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือกลิ่นหอมของแป้งข้าวโพด
เคี่ยวไก่ไปนานกว่าครึ่งชั่วโมง
ระหว่างนั้นเสิ่นมู่หัวเปิดฝาหม้อดูสองครั้ง
ใช้ตะเกียบจิ้มเนื้อไก่
ครั้งแรกยังแข็งนิดหน่อย
ครั้งที่สองตะเกียบจิ้มลงไปได้เลย
"ใกล้ได้แล้วละ"
พูดพลาง เธอก็ใส่เกลือลงไปในหม้อนิดหน่อย คนให้เข้ากัน แล้วชิมน้ำซุปหนึ่งช้อน
"เป็นยังไงบ้าง เป็นยังไงบ้าง?!"
โจวเยว่ฉินโถเข้าหา
เสิ่นมู่หัวไม่พูดอะไร ตักซุปเล็กน้อย เป่า ๆ แล้วยื่นไปที่ปากหลินเซิ่งลี่: "เธอลองชิมดูสิ"
???
โจวเยว่ฉินมองอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
ก็ฉันเป็นคนถามชัด ๆ!
ทำไมไม่ให้ฉันชิมล่ะ?!
อือ ๆ ๆ
พวกเธอรังแกกันชัด ๆ!
หลินเซิ่งลี่ไม่สนใจสีหน้าเธอที่ซับซ้อน สุดท้ายก็กินจากมือเสิ่นมู่หัวโดยตรง