ก่อนจะก้าวเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการ เมืองหยางเฉิงก็มีฝนตกลงมาอีกครั้ง
เครื่องทำความร้อนใต้พื้นในบ้านเปิดตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนแล้ว ภายในบ้านอบอุ่นสบาย อวี้เหมี่ยวเหมี่ยวสวมเพียงชุดนอน นอนขดอยู่บนโซฟาพิมพ์วิทยานิพนธ์จบของตัวเอง
เธอยังรับงานแปลบทความวิจัยด้านการเงินอีกหลายชิ้น เวลาว่างก็โพสต์ภาพวาดที่วาดเองลงในบัญชีเล็ก ๆ ที่ดูแลอยู่ มีแฟนคลับตัวน้อย ๆ มาจ้างวาดภาพแล้วด้วย
ชีวิตดำเนินไปอย่างเต็มอิ่ม
เงินใช้จ่ายของอวี้จิ้งชิงยังคงโอนเข้าบัญชีของเธอตรงเวลา แต่ทั้งสองไม่เคยติดต่อพูดคุยกันเลย เขาไม่สนใจว่าเธออยู่ที่ไหน ปลอดภัยหรือไม่ ทำไมถึงไม่กลับบ้านและไม่ไปโรงเรียน
อวี้จิ้งชิงมีเรื่องให้วุ่นวายทุกวันมากเกินไป เขามีภรรยาใหม่และลูกสาวคนใหม่ของตัวเองแล้ว ย่อมไม่มีเวลามาใส่ใจลูกสาวคนก่อนมากนัก
เขาเป็นคนเย็นชามาโดยตลอด
กระทั่งก่อนวันปีใหม่ เขาถึงส่งบัตรเชิญมาให้อวี้เหมี่ยวเหมี่ยว
ฤดูใบไม้ผลิปีหน้า เขาจะแต่งงานกับสวี่จิ้ง
ความฝันของอวี้เหมี่ยวเหมี่ยวพังทลายลงในที่สุด
เหนือความคาดหมาย แต่ก็เหมือนมีลางบอกเหตุมานานแล้ว
ข่าวร้ายนี้มาถึงในที่สุด
“ครืน!”
เมืองหยางเฉิงเผชิญวันฝนฟ้าคะนองที่หาได้ยาก
·
ตอนเมิ่งฉวินกลับมา เขาพาความชื้นและไอน้ำติดตัวเข้ามาด้วย
อวี้เหมี่ยวเหมี่ยวมองเขาอย่างประหลาดใจ “คุณโดนฝนมาเหรอ?”
เขาไม่น่าจะขึ้นมาจากลานจอดรถใต้ดินโดยตรงหรอกหรือ?
เมิ่งฉวินส่ายหน้า บอกให้เธออย่าเพิ่งเข้ามาใกล้ แล้วเดินไปอาบน้ำอุ่นในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกลับมานอนแผ่อย่างอบอุ่นบนโซฟาข้างอวี้เหมี่ยวเหมี่ยว