ตัวตัวหันไปมองสวี่จิ้นซินด้วยความสงสัย “ป้าสวี่ ป้าหัวเราะอะไรเอ่ย”
สวี่จิ้นซินหัวเราะพร้อมส่ายศีรษะ
“ไม่ได้หัวเราะเยาะเจ้า ข้าหัวเราะเพราะถ้อยคำที่เจ้าพูดเมื่อครู่ ข้าเคยพูดแบบนั้นมาก่อน”
ตัวตัวเกิดความสนใจ “แล้วป้าทำสำเร็จไหม”
สวี่จิ้นซินเอียงศีรษะคิดชั่วครู่
“ไม่” นางอธิบายกับตัวตัว
“ในฐานะหญิงสาว ยุคสมัยนี้ยังมีเรื่องไม่สะดวกนักหลายประการ”
“เช่นการเข้าห้องน้ำ การอาบน้ำ และความเสี่ยงที่ตัวตนจะถูกเปิดเผย”
“โดยรวมแล้วมีหลายเรื่องที่ไม่ง่ายดายดังที่คิด”
ตัวตัวฟังแล้วเกิดความครุ่นคิด
จะยากลำบากจริงหรือ
ตัวตัวจดจำได้ว่าครั้งหนึ่งท่านพ่อเคยบอกไว้ว่า สิ่งที่ได้ยินมาต้องมีความเคลือบแคลงสามส่วน
ต้องลงมือทดลองด้วยตนเองจึงจะรู้ได้ว่าจริงหรือไม่
รถม้าคันหน้าจอดลง
รถม้าของตัวตัวจึงจอดตามลงด้วย
“หลวี่โต้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้น” ตัวตัวมองออกไปนอกหน้าต่าง
“กระหม่อมน้อยทราบแล้ว ท่านอ๋องมีรับสั่งให้รับประทานอาหารก่อนเดินทางต่อ และให้บรรดาองครักษ์ได้พักผ่อนชั่วคราว”
หลวี่โต้วได้ยินตัวตัวถามจึงรีบเข้ามาตอบ
“ดีจัง! มารดา ป้าสวี่ พี่สาว เราลงจากรถกันเถิด”
ตัวตัวกระโดดโลดเต้น
ตัวตัวรี่ม่านรถออกแล้วก้าวลงมาเป็นคนแรก
“ว้า! สวยงามจัง!”
ตัวตัวตะลึงงันกับทัศนียภาพเบื้องหน้า
จุดที่เจียวอี้มีรับสั่งให้จอด คือที่ราบกลางยอดเขาแห่งหนึ่ง
บรรดาองครักษ์กำลังขุดหลุมก่อเตา บ้างไปแสวงหาอาหารแถวใกล้เคียง พร้อมแก้ที่สุดสองที่สาม