แม่หลี่ไม่อยู่ ตัวตัวก็เชื่อฟังทำการบ้านที่แม่หลี่สั่งไว้จนครบ
หนังสือพู่กันวันละสามแผ่น งานปักลายก้านดอกไม้หนึ่งชิ้น
ตัวตัวลงมือเขียนหนังสือก่อน แต่วันนี้นางไม่อยู่กับตัวเสียเลย
หลายครั้งที่เขียนอักษรผิดพลาด ต้องลงมือเขียนใหม่แต่ต้น
ชื่งลู้ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นตัวตัวเขียนเสียไปหลายแผ่นแล้ว จึงเอ่ยถาม "ท่านหญิงน้อย หรือจะพักสักครู่แล้วค่อยเขียนต่อเพคะ"
ตัวตัวพยักหน้า วางพู่กันลง
"คนขับรถที่ส่งแม่หลี่กลับบ้านกลับมาหรือยัง"
ชื่งลู้รู้สึกซาบซึ้งในใจยิ่งนัก
นางทรยศไม่ได้เลยว่า ท่านหญิงน้อยจะทรงเมตตาต่อบ่าวไพร่เช่นพวกนางถึงเพียงนี้ ย่อมเป็นบุญวาสนาอันใหญ่หลวงของพวกนาง
นางได้ยินมาว่า เป็นท่านหญิงน้อยเองที่ทูลเกล้าฯ ถวายคำแนะนำต่อองค์หวัง ให้แม่หลี่ได้กลับไปอยู่กับครอบครัว
ชื่งลู้กับชื่งจู้ลับ ๆ ปรึกษาหารือกันแล้วว่า ต้องรับใช้ท่านหญิงน้อยจนถึงที่สุด ตลอดชีวิตจะไม่มีวันทรยศเด็ดขาด
"หนูไฉจะไปดูให้เพคะ"
ชื่งลู้รีบรุดวิ่งออกไป
ตัวตัวเดินไปมาหลายรอบ อ่านหนังสือก็ไม่ลงตัว
ไม่ช้า ชื่งลู้ก็วิ่งกลับมา
"ท่านหญิงน้อย คนขับรถยังไม่กลับมาเพคะ"
"แต่หนูไฉฝากข้อความไว้กับคนเฝ้าประตูแล้ว ถ้าคนขับรถกลับมาเมื่อใด จะให้มารายงานทันทีเพคะ"
ตัวตัวได้ยินดังนั้น ก็หมดอาลัยในการเขียนหนังสือทันที
นางลุกขึ้นยืนหน้าโต๊ะเขียนหนังสืออีกครั้ง ยกพู่กันขึ้นอีกวาระ
ครั้งนี้ นางฝืนเขียนจนสำเร็จได้หนึ่งแผ่น
ตัวตัวเหวี่ยงข้อมือเบา ๆ นวดตาทั้งสองข้าง เตะขาที่เมื่อยล้า
ชื่งลู้ช่วยยกหนังสือที่เขียนเสร็จไปวางไว้ข้าง ๆ เพื่อให้แห้ง