ตัวตัวกะพริบดวงตากลมโต “หนูจะสอบเฉพาะเนื้อหาที่ท่านอาจารย์สอนเท่านั้นเพคะ”
ท่านอาจารย์จางลูบหนวดเครา แล้วตั้งปัญหาข้อแรกขึ้น
“เส้นลมปราณวิเศษแปดสาย มีสายใดบ้าง และบนแต่ละสายมีจุดลมปราณอะไรบ้าง”
ท่านอาจารย์จางเปิดปากขึ้นมา ก็ตั้งโจทย์ยากเย็นเสียจนมองไม่เห็นทางรอด
ตัวตัวก้มหน้าครุ่นคิดชั่วครู่ จึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้น
“มีเส้นเหริน เส้นตู เส้นชง เส้นต้าย...”
ตัวตัวท่องจำกันติดอยู่นานเท่าเวลาเคี่ยวชาหนึ่งถ้วย จึงท่องจุดลมปราณได้ครบทั้งหมด
ท่านอาจารย์จางลูบหนวดเครา แววตาสะท้อนความพอใจอย่างยิ่ง
“ไม่เลว ดูท่าเจ้าจะท่องเส้นลมปราณและจุดลมปราณได้ขึ้นใจจริง”
“งั้นเรามาทดสอบกันต่อ หากเส้นเหรินตัน จะเกิดอาการใดขึ้น”
เนื้อหาส่วนนี้ตอนสอน ท่านอาจารย์จางเพียงกล่าวผ่าน ๆ ไปหนึ่งครั้งเท่านั้น
“เส้นเหรินเริ่มต้นที่จุดฮุยอิง สิ้นสุดที่จุดเฉิงเจียง ทำหน้าที่ปรับสมดุลลมปราณหยินของเส้นลมปราณทั้งปวงทั่วร่าง...”
ตัวตัวเปิดปากตอบได้ทันที ทวนความที่ท่านอาจารย์จางกล่าวไว้ได้ตัวอักษรต่อตัวอักษร
ท่านอาจารย์จางพยักหน้าอีกครั้ง
ท่านอาจารย์จางหยิบเข็มเงินขึ้นมา ทำท่าทางบอกใบ้แก่ตัวตัว
“เจ้าลองฝังเข็มที่จุดเหอกู่ดูซิ”
ตัวตัวควักผ้าเช็ดหน้าออกจากอกเสื้อ เช็ดนิ้วมือก่อน แล้วจึงค่อยไปหยิบเข็มเงิน
สีหน้าท่านอาจารย์จางพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง
“ท่านอาจารย์ หนูฝังที่มือของท่านใช่ไหมเพคะ” ตัวตัวยังไม่แน่ใจนัก
“ใช่แล้ว”
ท่านอาจารย์จางยืนมือออกมา
ตัวตัวจับมือของท่านอาจารย์จางไว้ แล้วฝังเข็มลงไปอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด