การกระทำของซ่งชูอวี่เมื่อครู่ ทำให้บ่าวสาวตาค้างไปทั้งคน
ในสิ่งที่บ่าวสาวไม่รู้ก็คือ เพราะชื่อเสียงดาวนำโชคของซ่งชูอวี่ ท่านยายแก่ตระกูลซ่งจึงเอ็นดูเอาอยู่อย่างที่สุด
นานวันเข้า เรื่องใดก็ตามที่หนูน้อยปรารถนา ย่อมได้ดังใจทุกประการ
แม้เพียงมีสิ่งใดขัดข้องใจ เพียงอ้อนอ้อหรือมีพิรุธน้อยนิด ก็ย่อมได้ดังปรารถนาเสมอ
ซ่งชูอวี่กระทำเช่นนี้ เพราะนางตั้งใจ
เมื่อคราที่ท่านยายแก่ตระกูลซ่งพานางเดินทางจากเฟิ่งหยางสู่เฟิงเฉิง
เคยพบเด็กอ้วนคนหนึ่ง เพื่อจะได้กินอย่างหนึ่ง กลับนอนกลิ้งไปมาอยู่กลางพื้น
วันนั้น ท่านยายแก่ตระกูลซ่งชี้ไปทางเด็กอ้วน สั่งสอนซ่งชูอวี่
“เจ้าห้ามเอาอย่างนั้นเด็ดขาด เด็กไร้การอบรมเลี้ยงดู ไม่เป็นที่รักของผู้ใด”
ซ่งชูอวี่เห็นว่าเด็กอ้วนนั้นในที่สุดก็ได้สิ่งที่ปรารถนา
นางจึงคิดว่า แม้กระทำเช่นนี้จะไม่งดงามนัก แต่ก็บรรลุเป้าหมายได้
ซ่งชูอวี่รู้สึกน่าขัน จึงจดจำไว้ในใจ
ซ่งชูอวี่แม้ยังเล็ก แต่กลับเข้าใจแจ่มชัดถึงสถานการณ์ของตนในบัดนี้
หากนางอ้อนอ้อ ที่นี่ไม่มียายผู้เอ็นดูนาง ย่อมไม่มีผู้ใดปลงใจตาม
หากประสงค์จะบรรลุเป้าหมาย ก็เหลือแต่อุบายนี้เท่านั้น
แล้วเรื่องก็เป็นดังคาด บ่าวสาวถูกทำให้ตกใจจนไร้ความคิด
นางย่อยลงนั่งปลอบซ่งชูอวี่ พยายามจะดึงนางขึ้น
แต่ซ่งชูอวี่กลับนอนลงกับพื้น กลิ้งไปมาเสียฉิ้งฉ้าง
บ่าวสาวไม่เคยเจอเรื่องเช่นนี้มาก่อน นางหันหลังวิ่งออกไปทันที