ครั้นแรกที่เห็นสภาพของตัวตัว ชายผู้นั้นกลับถูกปลุกเรื่องอดีตชาติของตนเองขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
เขาเกลียดความอ่อนโยนของหัวใจตนเอง ดังนั้น เขาจึงเสียเงินซื้อตัวตัวไว้
หากแต่แรกตั้ง เขามิได้คิดไปกว่าจะเลี้ยงเด็กน้อยนี้ไว้เหมือนลูกแมวลูกหมาตัวหนึ่งเท่านั้น
ทว่าบิดาผู้เป็นจักรพรรดิกลับทรงตราพระราชโองการลงมา
นับแต่ตัวตัวปรากฏตัว พระชนม์ชีพของเขาก็ฟื้นคืน กระทั่งสามารถก้าวเดินได้ดังปกติ
ต่อมา ยังได้เหมืองเหล็กหายากมาครอบครอง
เขาเห็นความหวัง สู้รบเพื่อความหวังนั้นอีกครั้ง
แต่แล้ว เขาก็เกือบสิ้นชีพในสระน้ำ
และตัวตัวก็ปรากฏกายในเวลาอันควร ช่วยชีวิตเขาเอาไว้
ทุกสิ่งทุกอย่างช่างบังเอิญยิ่งนัก จนเขาไม่อาจไม่สงสัยว่า เบื้องหลังยังมีผู้อยู่เบื้องหลังคุมเชิงอยู่
องค์ชายผิงหยางวางมือลงบนลำคอของตัวตัว
ผิวกายของเด็กน้อยขาวซีด แม้เส้นเลือดที่ลำคอก็ยังมองเห็นได้ชัดเจน
องค์ชายผิงหยางรู้สึกถึงลำคอใต้ฝ่ามือ บางบอบราวกับเพียงขยี้เพียงหนึ่งก็หักขาด
องค์ชายผิงหยางเห็นขนตาของตัวตัวสั่นไหว จึงคืนมือกลับ
ตัวตัวรู้สึกถึงความเย็นเยียบพรั่งพร้อม นางกระสับกระส่ายสอดร่างเข้าหากายองค์ชายผิงหยางอีกครั้ง
กระทั่งรู้สึกถึงความอบอุ่น ตัวตัวจึงสงบลงอีกครั้ง
องค์ชายผิงหยางจ้องมองตัวตัว ในมโนธรรมก็เอ่อล้นด้วยถ้อยคำของหลี่จิ้น
บิดาบุตรชายหญิงรู้สึกถึงกันข้ามหัวใจ?
ตัวตัวสำรวจจิตใจของเขาได้จริงหรือ?
แววตาขององค์ชายผิงหยางสั่นระริก ทรงวางมือกลับลงบนลำคอของตัวตัวอีกครั้ง
ตัวตัวที่เคยหลับสนิทก็เริ่มกระสับกระส่าย
