“ที่แท้ของพวกนั้นก็เข้าไปอยู่ในจุดซ่อนของสมาคมช่วยโลกนี่เอง” อวี๋หว่านโจวหัวเราะเยาะ
เธอฉีกหน้าบัญชีสำคัญเหล่านั้นออกมาอย่างไม่ลังเล จากนั้นก็หยิบหนังสือตอบกลับของเยาวชนผู้มีความรู้ฉบับวันนี้ ซึ่งที่อยู่ลงชนบทถูกแก้ด้วยปากกาแดงออกมา แล้วกำไว้ในมือพร้อมกัน
ใช้ตำแหน่งแก้แค้นส่วนตัว แทรกแซงโควตาเยาวชนผู้มีความรู้ อาศัยอำนาจหน้าที่ลักลอบขายยาหายากที่รัฐควบคุมอยู่ และที่ร้ายแรงที่สุดคือยังสมคบคิดกับองค์กรลึกลับที่ไม่รู้ที่มาที่ไปอีกด้วย!
ข้อหาอุกฉกรรจ์เหล่านี้มากพอให้คณะตรวจการของคณะกรรมการประจำมณฑลเชิญรองหัวหน้าหลี่ผู้นี้ไปดื่มชาผสมทรายสักกา
แต่แค่นี้พอแล้วหรือ?
แน่นอนว่ายังไม่พอ
อุตส่าห์วางแผนผลักเธอลงหลุมไฟ หากเรื่องนี้มีแค่ส่งหลักฐานให้คนอื่นไปตรวจสอบ แล้วจะคู่ควรกับชื่อเสียงยมราชมีชีวิตแห่งยุควันสิ้นโลกของเธอได้อย่างไร?
แค้นนี้ต้องชำระทันที ไม่มีทางปล่อยข้ามคืน
เมื่อรัตติกาลโรยตัวลงอย่างสมบูรณ์ อวี๋หว่านโจวก็ลอบออกจากคฤหาสน์อีกครั้ง
เธอเปลี่ยนเป็นชุดเสื้อกางเกงผ้าฝ้ายเนื้อหยาบสีเทาดำขาดวิ่น รวบผมดำขลับทั้งศีรษะซ่อนไว้ในหมวกสักหลาดเก่า
เธอป้ายยาสมุนไพรสูตรพิเศษลงบนใบหน้า ผิวขาวผ่องเดิมก็หมองคล้ำลงสองระดับในพริบตา เมื่อประกอบกับแผ่นหลังที่จงใจงองุ้ม มองจากระยะไกลก็เหมือนกรรมกรตัวผอมเตี้ยที่มาส่งถ่านอัดก้อนในยามค่ำคืนไม่มีผิด
คนเสแสร้งอย่างหลี่ตงหลิน ของมีค่าที่ซุกซ่อนไว้ในบ้านย่อมไม่น้อยไปกว่าหยางจิ่งอันแน่
ตอนนี้สิ่งที่เธอชอบทำที่สุดก็คือหยิบของฟรี
อย่างที่เขาว่ากัน ขนแกะของตัวร้ายไม่เก็บก็เสียเปล่า ถือเสียว่าเป็นเงินสนับสนุนแล้วกัน