อวี๋หว่านโจวกำกระดาษแน่น ความเดือดดาลที่ถูกกดข่มไว้ในใจพลุ่งพล่านราวกับลาวา «เจียนเจียน ค่อย ๆ แกะชั้นในของกล่องเหล็กนี่ออกมาให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่รอยแยกเดียว»
«รับทราบ! ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน!»
เจียนเจียนสัมผัสได้ถึงความโกรธเกรี้ยวราวพายุของเจ้านาย จึงเร่งทำงานอย่างเต็มกำลังทันที
ไม่ถึงครึ่งนาที เสียงคลิกเบา ๆ ก็ดังขึ้น กระดาษบางสามแผ่นที่ห่อด้วยกระดาษน้ำมันกันชื้นถูกเจียนเจียนแงะออกมาจากซอกอับตรงก้นกล่องเหล็กอย่างยากลำบาก
กระดาษชื้นจนหมึกซึมกระจายอยู่บ้าง แต่ยังพออ่านออก
【มีนาคม ปี 1967 หมายเลข 17 คาดว่ายังมีชีวิตอยู่ ชื่อที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน: อาชวน】
【พื้นที่เคลื่อนไหว: ภูเขาเหนือ คอมมูนเฮยสุ่ย อำเภอชิงหยวน มณฑลกวางตุ้ง】
【ผู้ปกครอง: เสิ่นฉางเหอ ไม่ทราบสถานะ เสียชีวิตด้วยโรคภัยในปี 1965】
และตรงด้านล่างสุดของกระดาษ ยังมีข้อความตัวเล็ก ๆ ที่เขียนด้วยดินสอ ซ่อนอยู่อย่างแนบเนียนยิ่ง
【ซูเย่ชิงปรากฏตัวที่อำเภอชิงหยวนในปี 1963 ปฏิบัติการล้มเหลว ไม่ทราบความเคลื่อนไหว】
ปลายนิ้วของอวี๋หว่านโจวเกร็งขึ้นฉับพลัน แทบจะขยำกระดาษบางแผ่นนั้นจนทะลุ
เมื่อเดือนมีนาคมปีก่อน น้องชายของเธอยังมีชีวิตอยู่
ส่วนแม่ของเธอก็ไม่ได้ตายไปตั้งแต่สิบปีก่อน
อย่างน้อยในปี 1963 แม่ยังเคลื่อนไหวอยู่แถวคอมมูนเฮยสุ่ย อำเภอชิงหยวน
ข่าวสองเรื่องนี้เป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่งสำหรับเธอ
«เก็บแฟ้มกับรูปถ่ายแยกกันให้มิดชิด ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน ห้ามใครแตะต้อง»
«เจ้านายวางใจได้ ฉันหุ้มมันด้วยฟิล์มกันเสียและกันระเบิดสามชั้น ต่อให้เทพยดามาก็ขูดไม่เป็นรอยสักนิด!» เจียนเจียนตบอกเล็ก ๆ รับประกัน