พิษพันหน้า คนพันคนก็มีพันใบหน้า
ผู้ที่ได้รับพิษแต่ละคนจะแสดงอาการแตกต่างกันไปตามพันธุกรรมของตัวเอง
บางคนมีอาการคล้ายอัมพาต บางคนแขนขาเป็นอัมพาต บางคนมีฝีหนองขึ้นทั่วร่าง กล้ามเนื้อเน่าเปื่อยจนเสียชีวิต
คนที่ถูกพิษมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งเดือน
หวังกู๋จื่อกำชีวิตคนเป็น ๆ ไว้ในมือ
หลายปีมานี้เขาทำเรื่องลักเล็กขโมยน้อยไว้ไม่น้อย
เก็บเขาไว้ต่อไปก็มีแต่จะเป็นภัย ไม่สู้ฆ่าทิ้งเสียยังดีกว่า
ปกติเจียงหว่านซิงใช้พิษพันหน้าจัดการกับคนชั่วช้าสารเลวเท่านั้น
ไม่คิดเลยว่าจะได้ใช้เร็วขนาดนี้
หลังจัดการหวังกู๋จื่อเรียบร้อย เจียงหว่านซิงก็ออกจากป่าไผ่เล็กไปอย่างเงียบเชียบ
บ้านตระกูลหลินในโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์
“อะไรนะ? 500 หยวน?”
หลินต้าเหว่ยนึกว่าตัวเองฟังผิดไป
“แม่ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะให้สินสอด 1,000 หยวน แล้วจัดของสามชิ้นใหญ่กับเครื่องใช้สามชิ้นให้ครบ?”
“แม่จะกลับคำได้ยังไง?”
เช้านี้พอหลินต้าเหว่ยตื่นขึ้นมา แม่ก็แจ้งว่าสินสอดที่เดิมทีจะให้เจียงเสวี่ยหลิงถูกลดลงครึ่งหนึ่ง
จ้าวจินเฟิ่งถูกลูกชายถามอย่างฉุนเฉียว สีหน้าพลันกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
เธอข่มใจปลอบเขาอย่างใจเย็น
“ต้าเหว่ย แต่งงานทั้งที! สินสอด 500 หยวนถือว่าสูงมากแล้วในละแวกสิบลี้แปดหมู่บ้าน”
“ลองไปถามดูสิ เดี๋ยวนี้แต่งงานกัน ฝ่ายชายให้สินสอดกันแค่ 200 หยวนเอง”
ตอนนี้จ้าวจินเฟิ่งเสียใจแทบตาย ถ้ารู้ก่อนเธอน่าจะสืบให้แน่ใจเสียก่อนว่าเจียงหว่านซิงคนนั้นได้สินสอดไปเท่าไร
ตอนนี้ให้เธอควัก 500 หยวนก็ยังรู้สึกเสียดายเงิน
ผู้หญิงบ้านนอกได้แต่งเข้าตระกูลหลินของพวกเขาเพื่อมาเสวยสุข ถือว่าเจียงเสวี่ยหลิงได้เกาะคนมีฐานะแล้ว