「แม่ นี่เป็นสมบัติตกทอดของตระกูลเผย ถ้าแม่คิดว่า 1,000 หยวนแพงเกินไป งั้นเราไปหาช่างผู้ชำนาญที่ในตัวเมืองให้ช่วยประเมินดีไหม」
「ถ้าประเมินแล้วพบว่ามันราคาไม่ถึง 1,000 หยวน ฉันก็ไม่เอาสักหยวน」
「แต่ถ้าราคาสูงกว่า 1,000 หยวน ก็รบกวนแม่ชดใช้ให้ฉันตามราคาจริงด้วย」
หวงกุ้ยเซียงพลันหมดคำพูด
เธอรู้ว่ากำไลวงนั้นราคาแพง ที่ทำไปก็เพราะไม่อยากจ่ายเงินชดใช้เท่านั้น
「เงิน 1,000 หยวนนี้เราจะชดใช้ให้เธอ」
เจียงเสวี่ยหลิงเอ่ย สายตาจับจ้องกำไลที่แตกเป็นสามเสี่ยงอยู่บนโต๊ะไม่วางตา
「แต่เธอต้องยกกำไลที่แตกแล้วให้ฉัน」
「ไม่มีปัญหา!」
เจียงหว่านซิงพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล
กำไลปลอมวงเดียวก็ทำให้แม่ลูกหวงกุ้ยเซียงเสียเงินไป 1,000 หยวน แถมยังแก้ปัญหาที่เจียงเสวี่ยหลิงคอยคิดถึงเรื่องมิติในกำไลของเธอได้อย่างเด็ดขาด
คุ้มสุด ๆ!
รอให้เจียงเสวี่ยหลิงรู้ทีหลังว่ากำไลเป็นของปลอม...
ทุกอย่างก็สายไปแล้ว
ในครัว มีดในมือหวงกุ้ยเซียงสับผักดังฉับ ๆ
「เสวี่ยหลิง แกนี่มันโง่หรือเปล่า」
「กำไลพัง ๆ วงนั้น แกกลับให้แม่จ่ายเงิน 1,000 หยวนให้อีเด็กสารเลวนั่น」
「ให้ตายแม่ก็จ่ายให้มันได้มากที่สุดแค่ 100 หยวน」
ตั้ง 1,000 หยวนเชียวนะ! หวงกุ้ยเซียงเจ็บปวดใจจนแทบเลือดไหล
เจียงเสวี่ยหลิงช่วยเด็ดผักอยู่ข้าง ๆ พอได้ยินก็ขมวดคิ้วพูดว่า
「แม่ หนูไม่ได้โง่」
「กำไลวงนี้จะมีประโยชน์กับหนูมากในอนาคต」
เมื่อครู่ตอนเห็นกำไลแตก เธอร้อนใจจนลืมเรื่องสำคัญไปเสียสนิท
ชาติก่อนกำไลของเธอเคยแตกโดยไม่ตั้งใจ ไม่นานหลังจากนั้นมันก็กลับคืนสภาพเดิมเอง
หลังจากเปิดใช้มิติได้ เธอถึงได้เข้าใจ
