ในเวลาเดียวกัน คดีของตระกูลอวิ๋นก็มีผลสรุปอย่างรวดเร็ว
เผยเหยียนให้มือสังหารลับนำที่ปรึกษาประจำจวนและสมุดบัญชีที่พบส่งไปยังกระทรวงยุติธรรม และยังได้ไปที่สำนักศาลสูงสุดด้วยตนเอง เพียงครึ่งเดือน เจ้าหน้าที่หลายคนที่เคยรับผิดชอบคดีนี้ก็ถูกสอบสวนออกมาทีละคน
ผู้บงการหลักไม่ใช่ใครอื่น คือองคมนตรีหลิวเหวินเจิ้ง ผู้ที่เคยยื่นฟ้องอวิ๋นเหิงอย่างแข็งขันที่สุด
หลักฐานชัดเจน หลิวเหวินเจิ้งถูกปลดออกจากตำแหน่งและถูกจำคุก รองรัฐมนตรีกระทรวงการคลังผู้นั้นก็ถูกปลดและเนรเทศ
ข้อกล่าวหาของอวิ๋นเหิงได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นเท็จ ถูกเรียกคืนตำแหน่ง และทรัพย์สินทั้งหมดถูกส่งคืน
เมื่อข่าวมาถึงจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการวันนั้น อวิ๋นรั่วเจียวกำลังนั่งยองๆ ในลานบ้านเล่นกับเสวี่ยทวน เธอได้ยินฟูเล่อตะโกนมาจากไกลๆ ว่า "คุณหนู คดีเสร็จสิ้นแล้ว! ข้อกล่าวหาของท่านอวิ๋นได้รับการล้างมลทินแล้ว!"
นางชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตาเริ่มแดงเรื่อขึ้นทีละน้อย
เผยเหยียนเดินออกจากห้องหนังสือ มาถึงข้างกายนาง แล้วนั่งยองๆ ลง กอดนางพร้อมกับแมวไว้ในอ้อมแขน
"ร้องไห้ทำไม ไม่ใช่เรื่องดีหรือ?"
"เป็นเรื่องดี..." เสียงของอวิ๋นรั่วเจียวเต็มไปด้วยน้ำเสียงสะอื้น "ข้าแค่...แค่ดีใจ..."
เผยเหยียนไม่ได้พูดอะไรอีก แค่กอดนางไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้นางร้องไห้จนพอใจ
เมื่ออวิ๋นรั่วเจียวร้องไห้เสร็จ นางเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ เสียงยังมีน้ำหูน้ำตา
"ท่านอ๋อง ข้าอยาก...อยากจุดธูปถวายท่านพ่อ เพื่อบอกข่าวดีนี้แก่ท่าน"