เผยเหยียนและอวิ๋นรั่วเจียวใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างอบอุ่นในจวนอ๋องอีกหนึ่งวัน
ส่วนเหล่าขุนนางเก่าในราชสำนักเมื่อได้รับข่าวว่า "วันนี้พักประชุม" จากจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการต่างก็พากันมองหน้ากันอย่างงุนงง
ทุกคนคิดอยู่นานก็คิดไม่ออกว่าเหตุใดอ๋องผู้สำเร็จราชการผู้ขยันราชกิจเช่นนี้จึงพักประชุมกะทันหัน
จนกระทั่งได้ยินข่าวว่าพระชายาทรงตั้งครรภ์ จึงได้เข้าใจแจ่มแจ้ง
แต่ไม่กี่วันต่อมา ฎีการ่วมฉบับหนึ่งก็ถูกส่งถึงมือเผยเหิง
เผยเหิงกำลังปรึกษาหารือกับเผยเหยียนอยู่ด้วยกัน พอคลี่ออกอ่านก็รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย จ้องไปทางท่านอาของตน
เผยเหยียนรับมาดู เหล่าขุนนางเก่าแสดงความเห็นอย่างสุภาพ—
ท่านอ๋องมีทายาทแล้วนับเป็นเรื่องน่ายินดียิ่ง แต่บัดนี้พระชายาทรงพระครรภ์ กำลังวังชามีจำกัด คงไม่อาจปรนนิบัติท่านอ๋องได้อย่างเต็มที่
เพื่อท่านอ๋อง ควรแต่งพระชายารองสักสองสามพระองค์มาช่วยแบ่งเบาภาระมิใช่หรือ?
เผยเหยียนอ่านจบสีหน้านิ่งเฉย ปาทิ้งลงบนโต๊ะ แล้วเอ่ยเสียงเย็นชา "ข้าเลี้ยงได้เพียงคนเดียว ใครมีข้อคัดค้าน?"
เผยเหิงยืนอยู่ข้าง ๆ เขาได้ยินข่าวอวิ๋นรั่วเจียวตั้งครรภ์มานานแล้ว เรื่องในวังแพร่กระจายเร็ว พระพันปีถึงกับสั่งคนส่งของบำรุงมากมายไปให้
เขามองใบหน้าอันเย็นชาเคร่งขรึมของเผยเหยียน แล้วเผลอเหม่อไปครู่หนึ่ง
เขาไม่เคยเห็นท่านอาสนใจใครถึงเพียงนี้ ยอมพักประชุมเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งยังปฏิเสธที่จะแต่งพระชายารองเพื่อนาง