ตั้งครรภ์ได้สองเดือน ท้องของอวิ๋นรั่วเจียวเริ่มนูนเห็นได้ชัด ผุดขึ้นมาใต้กระโปรง
นางกลับไม่ได้อ้วนขึ้นเท่าไรนัก กลับยิ่งส่งกลิ่นหอมหวานละมุนและอ่อนนุ่มอบอวลยิ่งขึ้นทุกที ซั่วเหย่เฝ้าอยู่ข้างกายนางทั้งวันด้วยดวงตาแดงก่ำ ดั่งหมาป่าที่หวงแหนสมบัติ แค่นางยิ้มให้ผู้อื่นอีกสักนิดเขาก็ต้องขมวดคิ้ว
ตัวอวิ๋นรั่วเจียวเองกลับไม่รู้สึกไม่สบายประการใด
นอกจากจะง่วงนอนง่ายกว่าปกติ รับประทานอาหารตามใจปาก และบางครั้งก็เอาแต่ใจเล็กน้อย ชีวิตก็ราบรื่นสุขสบายยิ่งนัก
วันนี้ เผ่ากระต่ายส่งทูตมาพร้อมเสื้อผ้าตัวน้อยหลายชิ้นที่อวิ๋นหลานเย็บด้วยมือ และตะกร้าใหญ่สองใบที่เต็มไปด้วยผลไม้หวานเพิ่งเก็บสด ๆ
อวิ๋นรั่วเจียวได้เห็นคนบ้านพ่อแม่ ก็ดีใจจนดวงตาโก่งเป็นพระจันทร์เสี้ยว คว้าแขนคนแล้วสอบถามเรื่องโน้นเรื่องนี้ ริมฝีปากน้อยเจื้อยแจ้วไม่หยุดหย่อน
ซั่วเหย่นั่งอยู่ข้าง ๆ หลับตาครึ่งหนึ่ง ท่าทางดูไม่ใส่ใจ ทว่าแท้จริงแล้วสายตาไม่เคยละจากนางไปแม้แต่วินาทีเดียว
