งานเลี้ยงวิวาห์ดำเนินไปอย่างราบรื่น จนทั้งคนสกุลฉู่ที่ตื่นตระหนกและคนสกุลหลิงที่กำลังโมโหถึงขั้นไม่รู้จะระบายอารมณ์อย่างไร ต่างก็งุนงงไปตาม ๆ กัน
สกุลฉู่: คุณหนูใหญ่สกุลหลิงที่ขึ้นชื่อว่าเจ้าอารมณ์ ถึงกับยอมรับง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ?
สกุลหลิง: ?? คุณหนูใหญ่ไม่โกรธ? หรือว่าโกรธจนมึนงง?
ฉู่เฉาเยว่พาหลิงหลิงเข้าไปในเรือนหอ กำลังจะผละจากไป แต่มือกลับถูกคว้าไว้
“เจ้าอยู่คุยกับข้าหน่อยได้หรือไม่?” หลิงหลิงถาม
ฉู่เฉาเยว่หยุดฝีเท้า หันไปมองหลิงหลิง
หลิงหลิงปล่อยพัดที่ใช้ปิดบังใบหน้าลงแล้ว ใบหน้าอันงดงามผุดผ่องอยู่แล้ว ยิ่งดูโดดเด่นประณีตภายใต้มาลัยดอกไม้ซ้อนชั้น
เรื่องในวันนี้เป็นความผิดของสกุลฉู่ หลิงหลิงเข้าสกุลฉู่มาแล้วก็คือน้องสะใภ้ของนาง ควรอยู่เป็นเพื่อนนาง ฉู่เฉาเยว่คิดพลางนั่งลงข้างกายหลิงหลิง
หลิงหลิงตรงตัวเข้ามา กลิ่นหอมอ่อน ๆ เย็น ๆ ซ่านเข้ารูจมูก นางจึงเข้าใจแล้วว่า ในงานวิวาห์มีกลิ่นหอมลอยมาจาง ๆ ที่แท้ก็เป็นของฉู่เฉาเยว่นี่เอง
หลิงหลิงเคลิบเคลิ้มในกลิ่นหอม ฉู่เฉาเยว่เองก็ไม่รู้จะเอ่ยปากอย่างไร ทั้งสองนั่งเงียบกันอยู่นาน
สุดท้ายหลิงหลิงนึกถึงแหวนวงนั้นของตน
นี่คือคัมภีร์วิเศษ ถ้าไม่รีบใช้ มันงอกขาหนีไปเข้าตัวฉู่ฟานอีกจะทำอย่างไร?
หลิงหลิงหันตัวไปมองฉู่เฉาเยว่ข้างกายทันใด “เจ้ากับฉู่ฟานสนิทกันหรือไม่?”
แม้ในนิยายฉบับดั้งเดิม ฉู่เฉาเยว่จะเป็นพี่สาวของฉู่ฟาน เป็นตัวละครที่ตรงข้ามกับพระเอก แต่ทั้งสองก็มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด
หากฉู่เฉาเยว่กับฉู่ฟานสนิทกันเล่า?
ฉู่เฉาเยว่ไม่คิดว่าหลิงหลิงจะถามเรื่องนี้เป็นคำถามแรก นางครุ่นคิดอย่างจริงจัง หลังจากวัดได้ว่าพรสวรรค์ยอดเยี่ยม สกุลฉู่ก็จัดสรรทรัพยากรให้ หวังอาศัยนางเข้าสู่แดนเทพแผ่นดินกลาง
แต่นางก็ต้องผ่านการฝึกฝนอย่างเข้มงวด ปกติต้องเผชิญหน้ากับผู้หลักผู้ใหญ่ของสกุล ความสัมพันธ์กับรุ่นน้อง... โดยทั่วไปก็ถือว่าธรรมดา
ฉู่ฟานเป็นบุตรชายคนเดียวของอารอง อารองแม้จะเป็นคนไม่เอาถ่าน แต่ก็ใส่ใจฉู่ฟาน ฉะนั้นการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับสกุลหลิงจึงตกมาถึงฉู่ฟาน
มีงานวิวาห์นี้ ต่อให้ฉู่ฟานไม่มีรากวิญญาณ ฝึกตนไม่ได้ ก็สามารถมีชีวิตมั่งคั่งไปชั่วชีวิต
เพียงแต่ไม่คาดคิดว่า ฉู่ฟานจะหนีงานแต่ง
คุณหนูใหญ่สกุลหลิงที่เพิ่งเข้าประตูเรือนมา ตอนนี้ถามว่าสนิทกับฉู่ฟานดีหรือไม่ กำลังคิดอะไรอยู่?
ฉู่เฉาเยว่ส่ายหน้า ตอบตามจริง “ไม่ดี”
หลิงหลิงเข้าใจแล้ว มือที่ซ่อนในแขนเสื้อกว้างกำกล่องใบเล็กที่บรรจุแหวนสีทองไว้แน่น
ไม่ดีก็ดีแล้ว เพียงแต่ต้องหาทางผูกมัดฉู่เฉาเยว่ให้เป็นของตน เพราะการมอบคัมภีร์วิเศษชิ้นใหญ่เช่นนี้ นางทำใจไม่สบาย
เฮ้อ หรือจะทำลายคัมภีร์วิเศษนี้เสียเลย? อย่างมากก็ให้มันพังไปพร้อมกับเจ้าในดวงตานาง?
แหวนสีทองในกล่องผ้ารีบร้อนส่งกระแสจิตสำนึกอย่างลนลาน: ‘! คุณหนูใหญ่ไว้ชีวิตด้วย! ข้ามีวิธี! ข้ากับดวงตามังกรนั้นมีพลังร่วมอยู่ เมื่อข้าเปิดใช้งานมัน จะผูกมัดเข้ากับตัวเจ้าทั้งสอง นับจากนี้เป็นต้นไปเป็นตายร่วมกัน ยังสามารถแบ่งปันพลังได้อีกด้วย!’
หลิงหลิงสัมผัสได้ถึงเจตจำนงแรงกล้าที่เต็มไปด้วยความปรารถนาจะมีชีวิตรอดในกระแสจิตบางเบานั้น อีกทั้งยังสัมผัสถึงจิตสำนึกในดวงตาตนเองเพื่อยืนยันว่าเป็นจริง จึงได้ระงับความคิดจะพังด้วยกันไว้ชั่วคราว
ต้องรู้ไว้ว่า คัมภีร์วิเศษนี่สามารถเปลี่ยนพระเอกขยะให้กลายเป็นอัจฉริยะ หากใช้กับตนไม่ได้ ก็ทำลายเสียยังดีกว่า
ตอนนี้คัมภีร์วิเศษบอกว่าแบ่งปันพลังได้ มีเงื่อนไขเป็นตายร่วมกันด้วย นี่มันดีนักหนา เช่นนี้หากตนเกิดเรื่อง ฉู่เฉาเยว่ก็อยู่ไม่ได้
หลิงหลิงยกพวงระบายที่ปิดหน้าขึ้นด้วยมือหนึ่ง มืออีกข้างหยิบกล่องผ้าออกมาเปิด
“ยื่นมือมา” หลิงหลิงหยิบแหวนออกมา บอกฉู่เฉาเยว่
สายตาฉู่เฉาเยว่ตกลงบนแหวน รู้สึกแปลกใจ นี่ไม่ใช่หนึ่งในแหวนแต่งงานสองวงของสกุลหลิงหรอกหรือ? ได้ยินว่าเป็นแหวนมิติลับจักตามคุณหนูใหญ่สกุลหลิงออกเรือนมาด้วยกัน
“นี่ มันควร...” ฉู่เฉาเยว่ตั้งใจจะอธิบาย ว่าควรมอบให้ฉู่ฟานมากกว่า
“เจ้าแต่งเข้าอุ้มข้า ข้าบอกว่าให้เจ้าก็ต้องให้เจ้า” หลิงหลิงพูดพลางวางลงบนมือฉู่เฉาเยว่ ยังไม่ทันพูดว่าให้ใช้เลือดทาเพื่อรับเป็นเจ้าของ แหวนฉวยชิบก็เปล่งแสงแล้วเลือนหายเข้าตาซ้ายของฉู่เฉาเยว่ไปเสียแล้ว
สัมผัสเชื่อมโยงบางอย่างจาง ๆ แผ่ซ่านระหว่างทั้งสอง หลิงหลิงสัมผัสได้ว่าพลังร่วมกันถูกกระตุ้นแล้ว แต่นี่ แหวนฉวยชิบพ่อลูกนี่ประจบสอพลอเสียจริง แม้แต่เลือดยังไม่ต้องใช้ก็รับเจ้าของ?
แล้วที่นางกรีดนิ้วเอาเลือดมาคิดเป็นอะไร? คิดว่านิ้วนางคันหรือไร?
ฉู่เฉาเยว่รู้สึกเจ็บแปลบที่ตาซ้ายครู่หนึ่ง นางรู้สึกว่าข้อมูลปริศนาจำนวนมหาศาลถูกอัดเข้ามาในสมอง
นางข่มกลั้นความวิงเวียนอย่างสุดกำลัง สังเคราะห์เนื้อหาเหล่านี้
ดวงตามังกรทลายมายา!
ดวงตามังกรมีเวทย์ประจำตัว สามารถมองทะลุทุกมายา การปลอมตัว ระดับขั้น และภาพลวง
ฉู่เฉาเยว่มองตรงไปที่หลิงหลิงอย่างรวดเร็ว “ของสิ่งนี้จะให้ข้าได้อย่างไร!? ควรคืนให้เจ้าอย่างไร?”
ไม่ใช่แค่หลิงหลิงที่รู้สึกแปลกใจ แม้แต่ดวงตามังกรก็ฉงนยิ่งนัก ไม่ปิดบังอำพราง ยังจะคืนกลับอีก? คนผู้นี้มิใช่คนโง่หรอกหรือ?
“ไม่ต้องคืนข้า เจ้าใช้เองเถิด ข้าขอบอกไว้ก่อน เจ้ารับสิ่งนี้ไป ข้าก็ผูกมัดกับเจ้า เป็นตายร่วมกันแล้ว เจ้าจะทิ้งข้าไม่ได้” หลิงหลิงกล่าว
ฉู่เฉาเยว่มองหลิงหลิงลึก ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า
หลิงหลิงรู้สึกกระดากเล็กน้อย นางไม่พูดอะไรเลยนะคนนี้ หลิงหลิงเปลี่ยนเรื่อง: “เอ่อ ข้าจะล้างหน้าแต่งตัวแล้วพักผ่อน”
กำลังถอดมาลัยดอกไม้ หลิงหลิงก็นึกอะไรขึ้นมาได้ บอกฉู่เฉาเยว่ “จริงสิ เรื่องนี้อย่าบอกผู้ใด รวมถึงคนในครอบครัวเจ้าด้วย”
“อย่างไรเสีย เจ้าก็ไม่อยากให้เราตายใช่ไหม?” เส้นผมเส้นหนึ่งไปพันกับมาลัยดอกไม้ ดึงจนหลิงหลิงเจ็บจนทนไม่ไหว เสียงลอยไปบ้าง แต่ถึงกระนั้นนางก็ยังไม่ลืมกำชับฉู่เฉาเยว่
ฉู่เฉาเยว่พลันโน้มเข้ามาใกล้ ยื่นมือช่วยหลิงหลิงรวบผม ถอดมาลัยดอกไม้ “เจ้ารู้ว่านี่เป็นสมบัติล้ำค่า เหตุใดยังให้ข้า?”
หลิงหลิงตอบอย่างจริงจัง: “นี่เป็นของติดตัวเจ้าสาว ใครแต่งเข้าอุ้มข้าก็สมควรมอบให้ผู้นั้น” บอกทีว่าวันนี้ใช่ฉู่เฉาเยว่แต่งเข้าอุ้มนางหรือไม่!
ฉู่เฉาเยว่เม้มริมฝีปาก เอ่ยปากเสียงแผ่ว “ข้า ข้าไม่เคยคิด... จะมีคู่บำเพ็ญ” นับประสาอะไรกับสตรี
เสียงพู่ห้อยกระทบกันดังติ๋ง ๆ ทำให้หลิงหลิงฟังไม่ถนัดคำพูดพึมพำของฉู่เฉาเยว่ “เจ้าว่าอะไรนะ?”
ฉู่เฉาเยว่: “ไม่มีอะไร”
“เช่นนั้นเจ้านอนเป็นเพื่อนข้าเถิด” หลิงหลิงสอบถามดวงตามังกรทั้งสองอย่างละเอียด บอกว่าดวงตามังกรสามารถเสริมสร้างร่างกาย รากวิญญาณ ถึงขั้นทำให้ผู้ไร้รากวิญญาณกำเนิดรากวิญญาณได้
ดวงตามังกรสองดวงอยู่ด้วยกัน ผลจะยิ่งแรงกล้า
แต่ตอนนี้สองคน คนหนึ่งระดับขั้นยังต่ำ อีกคนยังไม่ได้ฝึกตน ดวงตามังกรสองดวงต้องอยู่ใกล้กันมากขึ้นจึงเกิดผลค่อนข้างแรง
ร่างเดิมของคุณหนูหลิงหลิงนั้นไม่มีรากวิญญาณ จึงถูกสกุลหลิงส่งมาแต่งงานเชื่อมสกุล
ในนิยายฉบับดั้งเดิม นางอาศัยของขวัญขอขมาที่สกุลฉู่ให้คือโอสถกำเนิดชีวิต เมื่อรับประทานแล้วกำเนิดรากวิญญาณ จึงเริ่มก้าวเข้าสู่การฝึกตน
น่าขำนักที่ว่า โอสถกำเนิดชีวิตนี้ แท้จริงแล้วฉู่เฉาเยว่ก็เป็นผู้หามาได้
พระเอกนั้นมีดวงตามังกรอยู่ในตัว กำเนิดรากวิญญาณมืดขั้นสุดยอดอย่างงดงามไร้ความเจ็บปวด ส่วนร่างเดิมเล่า? หลังจากรับโอสถกำเนิดชีวิต ต้องทนทุกข์เจ็บปวดประดุจกระดูกแตกแหลก จึงได้รากวิญญาณ
ตอนนี้หลิงหลิงมีดวงตามังกรอยู่กับตัวแล้ว ยังสามารถแบ่งปันพลังจากดวงตามังกรอีกดวงหนึ่งได้ เช่นนั้นนางก็จะกำเนิดรากวิญญาณไร้ความเจ็บปวด ก้าวเข้าสู่การฝึกตน
โลกเซียนมาแล้วก็มาแล้ว ไม่ฝึกตนเป็นเซียนบ้างจะว่ายังไง?
นางฝันอยากเหาะเหินกลางเวหาด้วยซ้ำ
ดังนั้น ฉู่เฉาเยว่ก็อย่าเพิ่งไปเลย อยู่ใกล้นางขึ้นอีกนิด ใกล้อีกนิด