“ครั้งเดียวไม่พอ……”
เฉินซิ่วซูแทบจะคลั่ง บุหรี่หลังเสร็จกิจยังสูบไม่หมด ร่างกายก็เริ่มร้อนรุ่มขึ้นมาอีก แถมยิ่งร้อนขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนนี้เธอเดือดดาลสุดขีด!
“โอ๊ย……”
ชายหนุ่มอดส่งเสียงครางออกมาไม่ได้!
เย่ไห่ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เห็นเฉินซิ่วซูกำลังขยับอยู่บนตัวเขา ก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วพึมพำว่า “ฝันอีกแล้วเหรอ……”
ผู้หญิงที่กำลังเล่นกับร่างกายเขาอยู่ตรงนี้ คือสาวงามผู้เลื่องชื่อในอำเภอของพวกเขา
เรื่องผิวขาวหน้าตาสวยไม่ต้องพูดถึง
อายุยังน้อยแต่มีทรัพย์สินนับสิบล้าน ทั้งรถหรู บ้านหรู เรือยอชต์ เป็นหญิงสาวหน้าตาดีที่มีทั้งฐานะและชาติตระกูล แต่กลับกำลังพลอดรักอย่างเร่าร้อนกับไอ้หนุ่มยากจนอย่างเขาบนเรือยอชต์
ใครเห็นเข้าก็คงคิดว่า ต่อให้เป็นความฝัน ก็ควรจะเป็นฝันดี
แต่สำหรับเขาแล้ว
นี่กลับเป็นฝันร้ายที่เจ็บปวดจนไม่อยากหวนคิดถึง
เฉินซิ่วซูมีสามีแล้ว!
แถมสามีของเธอยังเป็นผู้มีอิทธิพลที่ครอบงำได้ทั้งโลกมืดและโลกสว่าง มีเส้นสายกว้างขวางอย่างฮูเย่
บนเรือยอชต์ลำนี้ เฉินซิ่วซูดื่มเหล้าที่มีคนวางยา จึงจำเป็นต้องอาศัยเขาช่วยระบายความทรมาน
สิ่งที่เขาทำเป็นเรื่องดีที่ช่วยชีวิตคน
แต่ฮูเย่ไม่ได้คิดอย่างนั้น
พวกเขาเพิ่งเสร็จกิจกัน ฮูเย่ก็พาคนตามมาพอดี เห็นภาพคาหนังคาเขา ตะโกนว่าจะฆ่าเขา แล้วสั่งลูกน้องให้จับเขาถ่วงทะเล
เฉินซิ่วซูในฐานะ “คนที่เกี่ยวข้อง” ตามปกติก็ควรถูกถ่วงทะเลด้วย แต่ไม่รู้ว่าเธอใช้วิธีอะไร ถึงทำให้ฮูเย่ไม่สนใจที่ตัวเองถูกสวมเขา แถมยังรักษาชีวิตเขาไว้
แต่ถึงอย่างนั้น
โทษประหารอาจรอดพ้น แต่โทษทรมานยังหนีไม่พ้น
เขาถูกฮูเย่ทุบจนมือเท้าหัก กลายเป็นคนพิการ
ถ้ามีแค่นี้ก็แล้วไป ตายใต้ดอกโบตั๋น แม้เป็นผีก็ยังสุขใจไม่ใช่หรือ
แต่ไม่ใช่แค่ว่าเขาต้องจ่ายราคาอย่างแสนสาหัส ครอบครัวของเขายังถูกพัวพัน ถูกฮูเย่ทำจนบ้านแตกสาแหรกขาด
เขาอยากแก้แค้น จึงกัดฟันทนมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างรวยริน
แต่คนพิการอย่างเขา ต่อให้เป็นนิ้วเดียวของฮูเย่ก็ยังแตะไม่ถึง กลับเป็นเฉินซิ่วซู ภรรยาของฮูเย่ ที่หาโอกาสมาสานสัมพันธ์ “ชั่วครู่ชั่วยาม” กับเขาเป็นครั้งคราว นับเป็นการ “แก้แค้น” ฮูเย่ทางอ้อมก็ได้
ในตอนนั้นเอง
เฉินซิ่วซูขยับตัวอย่างแรง เย่ไห่จึงครางเสียงต่ำออกมา
นี่มัน……
ไม่ใช่ความฝัน!
“ซี้ด!”
เย่ไห่สูดลมหายใจเย็นเยียบ นี่เขา……ได้กลับมาเกิดใหม่งั้นเหรอ?!
จากปี 2030 กลับมายังปี 2010 ก่อนที่โศกนาฏกรรมทุกอย่างจะเกิดขึ้น!
ตอนนี้
เฉินซิ่วซูรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกไฟเผาตาย จึงร้องขออย่างวิงวอนว่า “ฉันขอร้องนายล่ะ!”
“เอาเลย!”
“ขอแค่นายช่วยฉัน”
“ฉันยกทุกอย่างให้นาย!”
“บ้าน รถ เงิน เรือยอชต์ ฉันยกให้นายหมด!”
เย่ไห่ยิ้มขื่น
ของที่ให้มีไม่น้อยก็จริง แต่เขาต้องมีชีวิตอยู่ถึงจะรับได้สิ
ในตอนนั้นเอง
เสียงศักดิ์สิทธิ์กึกก้องเสียงหนึ่งพลันดังสนั่นขึ้นในจิตใจ
“มังกรแท้เร้นกาย แปรเป็นมณี ผู้มีวาสนาได้รับสืบทอดมรดก ย่อมสามารถทำลายมณีให้กลายเป็นมังกร”
“มังกรเป็นพลังหยางสูงสุด ต้องใช้พลังหยินสูงสุดปรับสมดุล จึงจะแปรเป็นมังกรได้”
“เจ้าได้รับพลังมังกรหนึ่งสายแล้ว”
เย่ไห่ส่ายศีรษะ ยืนยันว่าตัวเองไม่ได้หูแว่ว แล้วก็พลันตื่นเต้นขึ้นมา!
เป็นอย่างที่คิด
สวรรค์ให้เขากลับมาเกิดใหม่ ไม่ใช่เพื่อให้กลับมาหวนระลึกถึง “ชีวิตอันแสนทุกข์ระทม”
เขาจะพลิกชะตา!
เขาจะแก้แค้น!
เขาจะทำให้ครอบครัวได้ใช้ชีวิตที่ดี!
เย่ไห่รีบทำความเข้าใจเรื่องนี้ทันที
ที่แท้หลังจากเขาตกทะเลและเสียชีวิต ศพก็ถูกกระแสน้ำใต้ทะเลพัดไปยังใต้สมุทร แล้วบังเอิญหลอมรวมเข้ากับมณีมังกร จึงได้กลับมาเกิดใหม่
ภายในมณีมังกรผนึกพลังของมังกรแท้เอาไว้ มังกรแท้มีอิทธิฤทธิ์ยิ่งใหญ่ สามารถเรียกลมเรียกฝน พลิกแม่น้ำคว่ำทะเล!
พลังนั้นแข็งแกร่งไร้ขีดจำกัด
เพื่อปกป้องเขา มณีมังกรจึงสร้างผนึกซ้อนกันหลายชั้น ไม่อย่างนั้นร่างกายของคนธรรมดาอย่างเขาคงแบกรับพลังมังกรแท้ไม่ไหว
หากเขาต้องการได้รับพลังมังกรมากขึ้น ก็จำเป็นต้องมีร่างกายที่แข็งแกร่ง
และวิธีเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายที่ง่ายที่สุด ก็คือใช้พลังมังกรให้มากเข้าไว้
แค่ร่างกายแข็งแกร่งอย่างเดียวยังไม่พอ ต้องปรับสมดุลหยินหยางจึงจะทำลายผนึกได้
เย่ไห่เปลี่ยนจากฝ่ายถูกกระทำเป็นฝ่ายรุก อาศัยพลังมังกรช่วยให้ความร้อนรุ่มในร่างของเฉินซิ่วซูสลายไปอย่างราบคาบ
เย่ไห่ไม่ได้ยืดเยื้ออะไร รีบจบศึกอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า “พอแล้ว ปล่อยฉันได้แล้ว”
เฉินซิ่วซูทั้งอายทั้งโมโห “นายคิดว่าฉันอยากกอดนายไว้หรือไง?”
ในฐานะเทพธิดาในฝันของผู้ชายมากมาย เธอเป็นคนถือตัวมาแต่ไหนแต่ไร ไม่เห็นผู้ชายคนไหนอยู่ในสายตา แม้แต่ฮูเย่เธอก็ยังไม่ชอบ
แต่งงานกันมานานขนาดนี้ ฮูเย่ก็ยังไม่เคยขึ้นเตียงเธอ
แต่วันนี้เธอกลับถูกไอ้กระจอกคนหนึ่ง “กินจนเกลี้ยง” ที่น่าโมโหยิ่งกว่าก็คือ ไอ้กระจอกนี่เอาแต่ปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับตัวเองเสียเปรียบมากอย่างนั้น!
เย่ไห่ผลักเธอออก “พอได้แล้ว”
“ได้คืบจะเอาศอกหรือไง?”
“???” เฉินซิ่วซูชะงักไป ไอ้กระจอกนี่กำลังรังเกียจเธองั้นเหรอ?
บ้าจริง!
ไอ้สารเลวนี่ได้เปรียบแล้วยังทำเป็นพูดดีอีก!
เธอตวาดเสียงหวานปนโมโหทันที “ไอ้กระจอก……”
แต่ในวินาทีต่อมา
ร่างบอบบางของเธอก็สั่นไหว
เอ๊ะ?
ความร้อนในร่างหายไปแล้วจริง ๆ
เธออดเงยหน้าขึ้นมามองชายตรงหน้าอย่างละเอียดไม่ได้
เขาสูงราวหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร ผิวคล้ำและผอม แต่ไม่ได้อ่อนแอ ตรงกันข้าม เขาแข็งแรงมาก มีกล้ามเนื้อ จับแล้วแน่นแข็ง
หน้าตาก็หล่อเหลา
โดยเฉพาะดวงตาที่เป็นประกาย คิ้วเลิกขึ้น ดูเจ้าเล่ห์อยู่หน่อย ๆ
ตรงกับสเปกที่เธอชอบพอดี
เสียครั้งแรกให้ผู้ชายคนนี้ ก็ไม่ถือว่าขาดทุน
ความคิดที่ผุดขึ้นมาอย่างกะทันหันทำให้เฉินซิ่วซูรู้สึกเขินอายขึ้นมาในใจ เธอเป็นอะไรไปเนี่ย ไร้ยางอายเกินไปแล้วหรือเปล่า
เธอรีบก้มหน้าหยิบบุหรี่ขึ้นมา ตั้งใจจะสูบบุหรี่หลังเสร็จกิจอีกมวน
แต่มือกลับสั่น จุดไฟเท่าไรก็ไม่ติดสักที
เย่ไห่เห็นดังนั้นจึงหยิบไฟแช็กขึ้นมาช่วยจุดให้
เฉินซิ่วซูพ่นควันบุหรี่ใส่เย่ไห่ แสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วพูดว่า “ทำได้ไม่เลว”
“ฉันพูดแล้วทำตามนั้น”
“เรือยอชต์ลำนี้ยกให้นาย”
“แต่นายต้องหุบปากให้สนิท ไม่อย่างนั้น……”
เย่ไห่เริ่มสวมเสื้อผ้า “ฉันหุบปากก็ไม่มีประโยชน์”
“มีคนเอาเรื่องนี้ไปบอกฮูเย่แล้ว”
“ฮูเย่กำลังจะมา”
เฉินซิ่วซูหน้าซีดเผือด “นาย……นายรู้ได้ยังไง?”
แน่นอนว่าเย่ไห่ไม่มีทางบอกเรื่องที่ตัวเองกลับมาเกิดใหม่ เขาจึงตอบส่ง ๆ ว่า “มีคนวางยาในเหล้าที่คุณดื่ม คงไม่ได้ทำไปเพื่อให้ผมได้นอนกับคุณอย่างเดียวหรอก”
“ผมเดาว่าฝ่ายตรงข้ามของฮูเย่เป็นคนอยู่เบื้องหลัง”
“ตั้งใจทำให้ฮูเย่รู้ว่าตัวเองถูกสวมเขา”
“ถ้าทำให้ฮูเย่โมโหจนตายได้ก็ดีที่สุด แต่ถ้าไม่ตาย อย่างน้อยก็ทำให้เขาขยะแขยงจนแทบอยู่ไม่ไหว”
พูดจบ
เย่ไห่ก็อดกัดฟันกรอดไม่ได้
ชาติก่อนเขาเป็นแค่คนตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีความสำคัญ ถูกคนอื่นใช้เป็นเครื่องมือจนทำให้ครอบครัวแตกสลาย เรื่องฮูเย่ไม่ต้องพูดถึง เขาต้องฆ่ามันให้ได้โดยเร็วที่สุด
แต่ถึงอย่างนั้น
คนที่วางแผนเล่นงานเฉินซิ่วซูอยู่เบื้องหลังก็สมควรตายเช่นกัน!
สรุปแล้ว ชาตินี้เขาต้องชำระแค้นให้หมด ใครมีบุญคุณก็ทดแทน ใครมีความแค้นก็เอาคืน
เฉินซิ่วซูพูดว่า “นี่เป็นแค่การคาดเดาของนายเท่านั้น อาจไม่ใช่ก็ได้……”
เย่ไห่ขยับหูเล็กน้อย
จากนั้นก็เปิดม่านออก
เห็นเรือยอชต์สองลำที่อยู่ไม่ไกลกำลังแล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาจึงพูดว่า “มาแล้ว”
เฉินซิ่วซูรีบลุกขึ้นนั่งแล้วมองออกไปข้างนอก
จบกัน!
เธอแตกตื่นขึ้นมาทันที “ทำยังไงดี?”
“ฮูเย่ต้องฆ่านายแน่!”
“ฉัน……ฉันยังเอาตัวเองไม่รอด ไม่แน่ว่าจะปกป้องนายได้……”
เย่ไห่สวมเสื้อผ้าเสร็จแล้วพูดว่า “คุณรีบใส่เสื้อผ้า แล้วเก็บกวาดที่นี่ให้เรียบร้อย”
พูดจบ
เขาก็เปิดหน้าต่างอีกฝั่ง ก้าวออกไปยืนริมเรือ ก้มมองทะเลที่มีน้ำสีครามและลึกจนหยั่งไม่ถึง
เฉินซิ่วซูมองเขาผ่านหน้าต่างแล้วถามว่า “นายจะทำอะไร?”
“อย่าบอกนะว่าจะกระโดดลงทะเล?”
เย่ไห่พยักหน้า “ใช่”
พลังมังกรหนึ่งสายทำให้เขาเกิดใหม่ทั้งร่าง แม้ยังไม่ถึงขั้นใช้ร่างกายต้านกระสุนได้ แต่ก็มีความสามารถเหนือคนทั่วไปแล้ว
เฉินซิ่วซูตะโกนอย่างร้อนใจ “อย่า ๆ”
“ทำแบบนั้นนายจะตายนะ!”
เย่ไห่ตอบส่ง ๆ ว่า “ผมว่ายน้ำเก่งมาก”
เฉินซิ่วซูร้อนใจจนกระทืบเท้า “แต่ที่นี่ห่างจากท่าเรือตั้งสองชั่วโมงกว่า นายจะว่ายกลับไปได้ยังไง!”
เย่ไห่ยิ้มแล้วกำชับว่า “ไม่ต้องห่วงผม”
“ถ้าฮูเย่ถามคุณ ก็บอกไปว่าตอนเพิ่งออกเรือ คุณไล่ผมลงจากเรือแล้ว ตั้งแต่ต้นจนจบ มีแค่คุณคนเดียวที่อยู่บนเรือยอชต์”
“แบบนี้ฮูเย่ก็จะไม่มาหาเรื่องผม”
“ต่อไปเราจะได้เจอกันง่ายขึ้นด้วย”
พูดจบ
เขาก็กระโดดพรวดขึ้นไป
แล้วตกลงทะเลดัง “ตูม”
หลังจากลงทะเลแล้ว
เย่ไห่ลองหายใจดู แล้วพบว่าตัวเองหายใจได้อย่างอิสระเหมือนอยู่บนบกจริง ๆ
ความรู้สึกราวกับปลาได้อยู่ในน้ำ ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน!