r />"เข้ามาสิ"
เสียงของเหอลี่ฉุนดังมาจากห้องนอนเด็ก
ก่อนก้าวข้ามธรณีประตูห้องนอน เสิ่นเพียนจือรู้สึกได้ชัดว่าหัวใจตัวเองเต้นเร็วขึ้น
ทั้งที่รู้ว่าเด็กคนนั้นไม่มีทางฟื้นคืนชีพ และไม่มีทางเป็นคุณหนูน้อยแห่งตระกูลเหอ
หัวใจของเสิ่นเพียนจือกลับเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
ความรู้สึกนี้
เธอเองก็อธิบายไม่ถูก
เดินตามพ่อบ้านเข้าไปในห้องนอนอย่างราบรื่น
ร่างเล็กนอนอยู่บนเตียงแล้ว
น่าเสียดายที่จุดซึ่งเสิ่นเพียนจือยืนนั้น มองไม่เห็นหน้าของคุณหนูน้อยแห่งตระกูลเหอ
เมื่อเห็นเสิ่นเพียนจือปรากฏตัว บรรดาผู้เชี่ยวชาญรุ่นเก๋าที่อยู่ในห้องนอนต่างแสดงสีหน้าดูแคลนชัดเจนยิ่งขึ้น
"คุณก็คือศาสตราจารย์เสิ่นสินะ" ผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กวัยห้าสิบกว่าๆ ลุกขึ้นยืน ดันแว่นกรอบเงินแล้วก้าวยาวๆ มาทางเสิ่นเพียนจือ ขวางทางเธอไว้ "ขอถามหน่อย ศาสตราจารย์เสิ่นร่ำเรียนมาจากสำนักใด มีประสบการณ์รักษาโรคมาบ้างหรือเปล่า"
"เฒ่าฉิน นายพูดมากทำไม คุณเหอเชื่อว่าเธอรักษาคุณหนูน้อยได้ เราก็รอดูไปเถอะ ยังไงผมก็ไม่เคยได้ยินว่าในโลกนี้มีหมอฝีมือดีคนไหนอายุน้อยขนาดนี้"
หลังจากผู้เชี่ยวชาญรุ่นเก๋หลายคนมองสำรวจเสิ่นเพียนจือตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้ว
ทุกคนไม่ไว้ใจหมอสาวอายุยี่สิบต้นๆ คนนี้อย่างเห็นได้ชัด
และยิ่งเต็มไปด้วยความเคลือบแคลงใจต่อคำพูดของจ้าวหลิงเฟยเมื่อครู่
ถ้าจะว่าไปแล้ว
ก่อนจะได้เห็นตัวจริงของเสิ่นเพียนจือ พวกเขาอาจยังมีความคาดหวังเล็กน้อยว่าจะได้พบหมอเทวดาที่ว่ากันว่าช่วยชีวิตเชื้อพระวงศ์ยุโรปด้วยเข็มเดียว
แต่ตอนนี้
หลังจากเห็นว่าเสิ่นเพียนจือเป็นแค่คนหนุ่มสาววัยยี่สิบต้นๆ