"คุณลุงเหอ หุ่นคุณแม่หนูดี๊ดีเลยนะ!" เสิ่นเสี่ยวเหนียนรีบเติมเชื้อไฟอยู่ข้าง ๆ ทันที "ถ้าคุณลุงชอบคุณแม่หนู ก็ต้องรีบจีบเลยนะ ไม่งั้นเดี๋ยวคนอื่นแย่งไป เราก็ไม่ได้เป็นครอบครัวเดียวกันหรอก!"
"เสิ่นเสี่ยวเหนียน! เธอมาหาฉันเดี๋ยวนี้!"
เสียงของเสิ่นเพียนจือแฝงความเขินอายเล็กน้อย ดังมาจากทางเดิน
เหอลี่ฉุนเงยหน้าขึ้น สายตาตกอยู่บนตัวเสิ่นเพียนจือพอดี
หุ่น... ดีจริง ๆ ด้วย
เหอลี่ฉุนเม้มปาก กวาดตามองเสิ่นเพียนจืออย่างไม่รีบร้อน
สัมผัสได้ถึงสายตาของเขา เสิ่นเพียนจือก็จ้องกลับไปทัน "คุณเหอ คุณกำลังมองอะไร?"
"หุ่นดี" เหอลี่ฉุนชมอย่างไม่หวงคำชม พลางเสริมอีกว่า "ถ้าอวบกว่านี้อีกนิด น่าจะดีขึ้น"
"ดีไม่ดี ก็ไม่เกี่ยวกับคุณ" เสิ่นเพียนจือสีหน้าไม่เปลี่ยน สายตาจับจ้องไปที่เสี่ยวหานและเสี่ยวเหนียน "มานี่"
มือที่เสี่ยวหานกำลังจะถอดหน้ากากชะงักค้าง เขาเงยหน้ามองเหอลี่ฉุน "คุณลุงเหอ คำถามเมื่อกี้ไว้ผมถามคำตอบวันหลังนะครับ หวังว่าคุณลุงจะคิดดี ๆ"
"คุณลุงเหอ อย่ามองว่าแม่ผมผอมนะ หุ่นแม่ผมดี๊ดีเลย!" เสิ่นเสี่ยวเหนียนก็ลดเสียงลง กระซิบเสริมเบา ๆ "คุณลุงต้องรีบจีบแม่ผมนะ!"
"เสิ่น- เสี่ยว- เหนียน!" เสิ่นเพียนจือหางตากระตุก ต่อให้เธอจะใจเย็นแค่ไหน ตอนนี้ก็ใจเย็นไม่อยู่แล้ว ใบบนใบหน้าสะคราญแดงระเรื่อขึ้นอย่างรวดเร็ว "เธอมาหาฉันเดี๋ยวนี้!"
เสิ่นเสี่ยวเหนียนแลบลิ้น ขยิบตาให้เหอลี่ฉุน แล้วรีบเดินว่าง่าย ๆไปข้างเสิ่นเพียนจือ
เสิ่นเพียนจือสูดลมหายใจลึก พยายามสะกดอารมณ์ตัวเอง ใบหน้าร้อนผ่าว จ้องมองเหอลี่ฉุน "คำพูดเด็กไร้เดียงสา หวังว่าจะไม่ล่วงเกินคุณเหอ ฉันพาเด็ก ๆ ไปพักก่อน ถ้ามีอะไรค่อยเรียกฉันนะ"