คำพูดของพนักงานต้อนรับเพิ่งจบลง
ประตูห้องทำงานก็เปิดออก
ผู้ช่วยของเหอลี่ฉุนขมวดคิ้วเปิดประตู: "คุณเหอไปประชุม มีอะไรก็บอกผมมาเถอะ"
ได้ยินคำพูดของผู้ช่วย สาวสวยที่ทำหน้าที่ต้อนรับด้านหน้าก็มีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย: "อ๋อ คือว่าเมื่อกี้หนูเห็นคุณหนูน้อยอยู่ที่โถง เลยพาคุณหนูน้อยขึ้นมาค่ะ"
พูดจบ เธอก็หันไปมองด้านหลัง
เงาร่างของเสิ่นเสี่ยวหานไม่รู้ว่าหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว
คิ้วของผู้ช่วยขมวดแน่นกว่าเดิม: "คุณหนูน้อยอยู่ไหน"
"เมื่อกี้คุณหนูน้อยยังเดินตามหลังหนูอยู่เลย หายไปได้ยังไง" สีหน้าพนักงานต้อนรับก็ลนลานเล็กน้อย ถ้าทำให้ผู้ช่วยของคุณเหอคิดว่าเธอโกหก เกรงว่าเธอคงต้องโดนทำโทษ
คำพูดของเธอเพิ่งจบ
คุณหนูน้อยตัวจริง เงาร่างของเหอเสี่ยวเทียน ก็ปรากฏขึ้นที่ปากลิฟต์พอดี
ได้ยินผู้ช่วยของพ่อกำลังพูดถึงเขา เสี่ยวเทียนก็มองไปทางพวกเขา
เห็นคุณหนูน้อย
สีหน้าพนักงานต้อนรับก็ผ่อนคลายลงในที่สุด หายใจลึกเฮือกหนึ่ง แล้วรีบพูด: "คุณหนูน้อย หนูตกใจหมดเลย นึกว่าคุณหนูหนีออกไปข้างนอกอีกแล้ว"
เสี่ยวเทียนตอนนี้ไม่มีอารมณ์ไปสนใจคำพูดของผู้หญิงตรงหน้า อารมณ์ห่อเหี่ยวเดินตรงผ่านพนักงานต้อนรับและผู้ช่วย ก้าวยาว ๆ เข้าไปในห้องทำงานของเหอลี่ฉุน
เห็นคุณหนูน้อย สีหน้าผู้ช่วยก็ดูดีขึ้นเล็กน้อย จ้องพนักงานต้อนรับคนนั้น: "ต่อไปมีอะไรโทรหาผมโดยตรงเลย ถ้าคุณเหอรู้ว่าเธอขึ้นมาข้างบนโดยไม่ได้รับอนุญาต ผลที่จะตามมา เธอน่าจะรู้ดี"
สีหน้าของสาวสวยต้อนรับซีดขาวขึ้นมา
เธอไม่เคยคิดถึงผลพวกนั้นเลยจริง ๆ