แคว้นเซี่ย
ทางตะวันตกเฉียงเหนือ
กลางทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
ร่างของเหอลี่ฉุนเพิ่งออกมาจากฐาน สัญญาณโทรศัพท์กลับมา สายหนึ่งก็โทรเข้า
เป็นสายจากฝ่ายคอมพิวเตอร์
"ท่านเหอ ฐานข้อมูลเรากู้คืนได้แล้ว ผมจะส่งเป็นเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ไปที่อีเมลท่านเดี๋ยวนี้!"
เหอลี่ฉุนเม้มริมฝีปาก แววตาลุ่มลึกขึ้น
วินาทีต่อมา อีเมลฉบับหนึ่งก็เด้งขึ้นมาในสายตา
ข้างในคือผลตรวจที่เสิ่นเพียนจือทำเมื่อคืน
ใบตรวจเลือด?
ไม่ใช่ผลตรวจดีเอ็นเอ?
ดูท่าว่า เขาคงคิดมากไปเอง
เหอลี่ฉุนถอนหายใจเฮือกหนึ่ง แต่ความกังขาในใจก็ยังไม่จางหาย "สืบชีวิตความเป็นอยู่ในต่างประเทศของเสิ่นเพียนจือให้หน่อย ผมต้องการข้อมูลละเอียด"
"แล้วก็ข้อมูลสามีของเสิ่นเพียนจือด้วย จัดเตรียมให้ผมอีกชุด"
"รับทราบ!"
หลังจากสั่งการทุกอย่างเสร็จ
เหอลี่ฉุนก็หันหลังไปขึ้นเครื่อง
ไม่นาน
เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งก็ทะยานขึ้นช้าๆ และออกจากทะเลทรายนี้ไป
ไห่เฉิง
ภายในสถาบันวิจัย
ศาสตราจารย์เฉินลูบคลำข้อมูลล้ำค่าที่เสิ่นเพียนจือมอบให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหลงใหล
เนื้อหาที่บันทึกไว้ภายในนั้น หากทำให้เป็นจริงได้ ไม่ว่าระดับการแพทย์ในปัจจุบัน หรือความสะดวกสบายทางวิทยาศาสตร์ ก็จะยกระดับขึ้นทั้งขั้นเลยทีเดียว
"ศาสตราจารย์เสิ่น ผมมีเรื่องจะขอร้อง หวังว่าคุณจะตกลงนะ" ศาสตราจารย์เฉินมองเสิ่นเพียนจืออย่างมีความหวัง เห็นได้ชัดว่าปฏิบัติกับเธอเสมือนคนที่มีสถานะทัดเทียมกันแล้ว
อีกฝ่ายเป็นผู้อาวุโส เสิ่นเพียนจือจึงยังไม่ถึงกับเย่อหยิ่งในพรสวรรค์ เธอพยักหน้าอย่างนอบน้อม "เชิญอาจารย์เฉินพูดมาเถอะค่ะ"
"อย่างนี้ครับ ผมมีเพื่อนเก่าอีกสองสามคน อยากเชิญพวกเขามาร่วมโครงการวิจัยนี้ด้วย ไม่ทราบว่าศาสตราจารย์เสิ่นสะดวกไหม?" ตอนพูดประโยคนี้ ศาสตราจารย์เฉินเหมือนไม่ค่อยมั่นใจนัก
เพราะดูจากข้อมูลแล้ว ทฤษฎีของเสิ่นเพียนจือใช้ได้จริงแน่นอน