เสิ่นเพียนจือจ้องมองชายวัยกลางคนที่เต็มไปด้วยความเสียใจ ลงนามในสัญญาโอนกิจการ
บนใบหน้าที่เรียบเฉยมาตลอด ในที่สุดก็ปรากฏรอยยิ้มลึกซึ้งราวกับเกมได้เริ่มต้นขึ้น
สัญญาทำขึ้นสองฉบับ ประทับลายนิ้วมือแล้ว มีผลอย่างเป็นทางการ!
เก็บสัญญาที่เป็นของตนฉบับหนึ่งแล้ว เสิ่นเพียนจือพูดเรียบ ๆ ว่า "เสิ่นผิงชวน ห้องน้ำทุกชั้นของบริษัท ก็รบกวนคุณแล้ว หวังว่าพรุ่งนี้เช้า ที่ฉันเห็น จะเป็นห้องน้ำที่สะอาดเอี่ยม"
เสิ่นเพียนจือยื่นมือ เตรียมตบไหล่เสิ่นผิงชวน
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง กลัวว่ามือของอีกฝ่ายจะทำให้มือตนสกปรก จึงหักใจดึงกลับ
กลัวว่าเสิ่นผิงชวนจะไม่ทำตาม เธอจึงเสริมอีกประโยค "จริงสิ คุณจะไม่ทำความสะอาดก็ได้นะ แต่ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้เช้า สิ่งที่รอคุณอยู่ ก็คือหมายศาลในข้อหายักยอกเงินของบริษัทแล้ว"
"หวังว่าคุณคงรู้ว่าควรเลือกอะไร"
พูดจบ เสิ่นเพียนจือหันกลับไปมองผู้ถือหุ้นในสำนักงาน "เมื่อต่อไปทุกคนคือพันธมิตร ฉันหวังว่า ร่วมมือกันได้ประโยชน์ คุณจะไม่ทำให้ฉันผู้เป็นประธานคนใหม่ผิดหวัง ใช่ไหม"
"ครับครับ ท่านประธานพูดถูก!"
"ท่านประธานสบายใจเถอะครับ คืนนี้แม้ไม่นอน ผมก็จะอยู่เฝ้าเสิ่นผิงชวนที่บริษัท!"
"ผมด้วย!"
ฟังผู้ถือหุ้นแต่ละคนเลือกข้างแล้ว เสิ่นเพียนจือพอใจมาก กำชับเสิ่นผิงชวนอีกสองสามประโยค เธอถึงหมุนตัวจากไป
หลังจากเธอไปแล้ว
ภายในสำนักงานทั้งหมด ผู้ถือหุ้นทุกคนยกเว้นเสิ่นผิงชวน ต่างมีรอยยิ้มร่าเริง
พวกเขาทุกคนต่างรู้ดี ว่าต่อจากนี้ สิ่งที่รอต้อนรับพวกเขา จะต้องเป็นอนาคตใหม่อย่างแน่นอน!