หลี่เหล่ยมองเขาอยู่สองวินาที ก่อนจะยิ้มออกมาเช่นกัน
“ได้สิ ไม่มีปัญหา”
“แต่แกต้องสมัครบัญชีก่อนนะ 《หมื่นภพ》ตอนนี้เล่นฟรี ไม่ต้องเสียค่าบัตรรายเดือน แต่ต้องลงทะเบียนด้วยชื่อจริง แกมีบัตรประชาชนใช่ไหม?”
เฉินโม่กลอกตาใส่ “ถามอะไรไร้สาระ แน่นอนว่ามีสิ”
“งั้นก็ดี แกใช้คอมฉันสมัครก่อนเลย หมวกเกมชาร์จเต็มแล้ว จะใช้เมื่อไรก็ได้”
หลี่เหล่ยลุกให้คอมพิวเตอร์ “แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อน เกมนี้เล่นแล้วติดหัวงอมแงม อย่ามาโทษทีหลังว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน”
เฉินโม่ลงนั่งแล้วเปิดเว็บไซต์ทางการของ《หมื่นภพ》
ขั้นตอนสมัครง่ายมาก แค่ยืนยันข้อมูลบัตรประชาชน จากนั้นสแกนใบหน้า ผูกเบอร์โทรศัพท์ แล้วตั้งรหัสผ่าน
ใช้เวลาแค่สองนาทีก็เรียบร้อย ต่อไปคือสร้างตัวละคร
ตอนนี้ในเกมมีอาชีพพื้นฐานอยู่เพียง 6 อาชีพ
ได้แก่ นักดาบ นักเวท เรนเจอร์ นักฆ่า นักบวช และอัศวิน
หลังชื่ออาชีพแต่ละอาชีพมีคำแนะนำสั้น ๆ กำกับไว้
ปกติเฉินโม่ไม่ค่อยเล่นเกม แต่เรื่องพวกนี้เขาก็พอรู้
นักดาบเป็นสายโจมตีกายภาพระยะประชิด เลือดเยอะ ป้องกันสูง
นักเวทโจมตีด้วยเวทมนตร์ระยะไกล ดาเมจสูงแต่ตัวบาง
ส่วนนักฆ่าเน้นลอบโจมตี ดาเมจระเบิดสูง แต่ตัวบางเหมือนกัน แถมยังต้องเข้าไปประชิดตัวอีก
นักบวชกับอัศวินจัดเป็นสายสนับสนุนและเสริมพลัง ประสิทธิภาพการฟาร์มเงินต่ำ
สุดท้ายอาชีพที่เหลือให้เขาเลือกก็มีแค่เรนเจอร์
สายโจมตีกายภาพระยะไกล ถนัดการวิ่งยิงถ่วงเวลา และเก็บเลเวลคนเดียวได้ดี
เลือกอาชีพเสร็จแล้วก็มาถึงรูปลักษณ์ตัวละคร หรือที่เรียกกันว่าปั้นหน้า
เพศกับรูปลักษณ์ในเกมจะตรงกับเพศและหน้าตาจริงเป็นหลัก ปรับได้แค่นิดหน่อย
เฉินโม่ขี้เกียจปรับ เลยใช้หน้าตาเริ่มต้นไปเลย
ผู้ชาย ผมดำ หน้าตาธรรมดา รูปร่างทั่วไป แทบไม่ต่างจากตัวจริง
ขั้นสุดท้ายคือชื่อไอดีของตัวละคร เฉินโม่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แน่นอนว่าใช้ชื่อจริงไม่ได้
เขาพิมพ์ไปหนึ่งคำว่า “โม่”
ระบบแจ้งเตือน: ชื่อนี้ถูกใช้แล้ว
เฉินโม่เติมอีกคำเข้าไปเป็น “เฉินโม่”
ระบบแจ้งเตือน: ชื่อนี้ถูกใช้แล้ว
เขาคิดชื่อใหม่อีกครั้ง คราวนี้พิมพ์ว่า “พี่โม่”
ระบบแจ้งเตือน: ชื่อนี้ถูกใช้แล้ว
ทำไมคนถึงเอาคำว่า “โม่” ไปตั้งชื่อกันเยอะขนาดนี้เนี่ย? บ้าไปแล้ว!
เขาเลยเติมอีกคำเข้าไปตรง ๆ เป็น “พี่ชายโม่”
ระบบแจ้งเตือน: ยืนยันชื่อนี้หรือไม่
เอาเถอะ ใช้ชื่อนี้แหละ ยังไงก็ไม่มีใครรู้จักเขาอยู่แล้ว
สร้างตัวละครเสร็จ ระบบก็เด้งหน้าต่างแจ้งเตือนขึ้นมา “ยินดีต้อนรับสู่《หมื่นภพ》 คุณคือผู้เล่นที่ลงทะเบียนเป็นลำดับที่ 10,284,729,11”
“กรุณาสวมหมวก VR เพื่อเข้าสู่โลกของเกม”
“ขอให้สนุกกับการเล่นเกม”
เฉินโม่เหลือบมองหมวกเกมของหลี่เหล่ย เป็นรุ่นธรรมดาที่สุด
ตัวหมวกสีเงินอมเทา มีรอยถลอกอยู่บ้าง ตรงเลนส์มีเซนเซอร์สแกนลายนิ้วมือ หลี่เหล่ยใช้มาครึ่งปีกว่าแล้ว
“ถ้าสวมแล้วแน่นไป ก็ปรับปุ่มหมุนด้านข้างได้นะ”
หลี่เหล่ยแนะนำอยู่ข้าง ๆ “เข้าไปแล้วจะมีบทสอนสำหรับมือใหม่ เดินตามไปก็พอ มีอะไรไม่เข้าใจก็ถามฉันได้”
“อืม” เฉินโม่หยิบหมวกขึ้นมา เบากว่าที่คิด
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วสวมหมวกลงไปทันที
ภาพตรงหน้ามืดสนิท ก่อนจะปรากฏภาพโหลดเกม
พื้นหลังสีดำ ตัวอักษรสีทอง: 《หมื่นภพ》
ด้านล่างมีข้อความบรรทัดหนึ่ง: กำลังสร้างการเชื่อมต่อระบบประสาท...
เฉินโม่รู้สึกเจ็บแปลบเบา ๆ ตรงท้ายทอย ราวกับถูกเข็มจิ้ม
จากนั้นความเจ็บก็หายไป แทนที่ด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด คล้ายมีบางอย่างทำเครื่องหมายไว้บนเส้นประสาทการมองเห็นของเขา
นี่คงเป็นสิ่งที่หมื่นภพเรียกว่าการเชื่อมต่อระบบประสาท การระบุตัวตนด้วยข้อมูลที่ไม่ซ้ำกัน
ฉากเปิดเกมค่อนข้างเรียบง่าย ไม่มีอะไรน่าดู เฉินโม่จึงเลือกข้ามไปทันที
เมื่อโหลดทุกอย่างเสร็จ ภาพตรงหน้าก็สว่างวาบ เขาเข้าสู่โลกของเกมโดยตรง
เฉินโม่พบว่าตัวเองยืนอยู่กลางลานหมู่บ้านเก่าแก่แห่งหนึ่ง
ถนนปูด้วยแผ่นหิน บ้านไม้ตั้งเรียงรายไกลออกไปเป็นทุ่งหญ้าสีเขียวกับเนินเขา
เขาสัมผัสได้แม้กระทั่งสายลมที่พัดผ่านใบหน้า นี่คือ VR แบบดื่มด่ำครบทุกประสาทสัมผัสงั้นเหรอ? น่าทึ่งจริง ๆ เหมือนของจริงเลย
บนลานมีผู้เล่นมือใหม่แบบเดียวกับเขาอยู่สิบกว่าคน บางคนวิ่งไปทั่ว บางคนกระโดด บางคนนั่งยอง ๆ สำรวจมือตัวเอง
เฉินโม่ยืนนิ่ง กวาดตามองไปรอบ ๆ
แล้วก็มีบางอย่างปรากฏขึ้นในสายตาเขา สิ่งที่เกมไม่ได้แสดงมาให้ตั้งแต่แรก
ริมลานมีต้นไม้อยู่ต้นหนึ่ง
เขาเผลอจ้องต้นไม้นั้นโดยไม่รู้ตัว เป็นอย่างที่คิด เหนือต้นไม้ปรากฏข้อความบรรทัดหนึ่ง
แต่คราวนี้ต่างจากตอนอยู่ในโลกจริง เขาเห็นข้อมูลได้มากกว่าเดิม ราวกับเป็นหน้าต่างค่าสถานะ
【กำลังใช้สกิลเนตรประเมินสมบัติ】
เป้าหมาย: ต้นโอ๊กอายุร้อยปี (ของตกแต่งฉาก)
ประเภท: สภาพแวดล้อม / โต้ตอบไม่ได้
หมายเหตุ: วัตถุนี้ไม่มีไอเทมดรอป แนะนำว่าอย่าเสียเวลา
เฉินโม่ชะงักไป
เนตรประเมินสมบัติติดเข้ามาในเกมด้วยงั้นเหรอ?
แถมข้อมูลยังละเอียดกว่าตอนอยู่ในโลกจริงมาก ไม่ใช่แค่ชื่อกับสถานะ แต่ยังมี “ประเภท” และ “หมายเหตุ” ด้วย
ในหมายเหตุถึงกับแนะนำเขาว่า “อย่าเสียเวลา”
เฉินโม่หันไปมองผู้เล่นมือใหม่ที่อยู่ข้าง ๆ
นักดาบคนหนึ่งสวมชุดผ้าของมือใหม่ กำลังหมุนตัวอยู่กับที่
สกิลเนตรประเมินสมบัติทำงาน
ผู้เล่น: หนุ่มลมสุขสันต์
อาชีพ: นักดาบ
เลเวล: 1
อุปกรณ์: ชุดผ้าของมือใหม่ (สีขาว)
ดาบเหล็กของมือใหม่ (สีขาว)
มูลค่ากระเป๋า: 0 เหรียญทอง
หมายเหตุ: ยาจกคนหนึ่ง
มุมปากเฉินโม่กระตุก หมายเหตุนี้ปากจัดไม่เบาเลย
เขาเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว เนตรประเมินสมบัติตอนอยู่ในโลกจริงมองเห็นได้แค่ข้อมูลพื้นฐาน
แต่ในโลกเสมือนที่เป็นข้อมูลดิจิทัลนี้ มันสามารถวิเคราะห์ข้อมูลได้ละเอียดขึ้น ทั้งอุปกรณ์และมูลค่าของในกระเป๋าคนอื่น
ราวกับเป็นสกิลประเภทตรวจจับ
หัวใจเฉินโม่เริ่มเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว ถ้ามองเห็นอุปกรณ์กับของในกระเป๋าคนอื่นได้ แล้วจะมองเห็นไอเทมดรอปของมอนสเตอร์ได้หรือเปล่า?
เขามองไปยังรอบนอกของลานหมู่บ้าน บริเวณขอบหมู่บ้านมือใหม่มีทุ่งหญ้าสีเขียวอยู่ผืนหนึ่ง
บนทุ่งหญ้ามีเจ้าตัวเล็กสีฟ้าหลายตัวกำลังกระโดดไปมา พวกมันคือสไลม์
มอนสเตอร์ระดับต่ำที่สุดใน《หมื่นภพ》
เฉินโม่เคยเห็นในกระทู้แนะนำเกมว่าสไลม์เป็นมอนสเตอร์สำหรับมือใหม่
เลเวล 1 เลือดน้อย พลังโจมตีแทบไม่มี ดรอปแค่เหรียญทองแดง
มือใหม่ส่วนใหญ่ฟาร์มสไลม์เพื่อเพิ่มเลเวล
เฉินโม่เดินไปที่ขอบทุ่งหญ้า สไลม์สีฟ้าตัวหนึ่งกำลังกระโดดดึ๋ง ๆ อยู่ตรงหน้า ดูไม่มีพิษภัยเลยสักนิด
เขาจ้องสไลม์ ข้อมูลที่คาดไว้ก็ปรากฏขึ้น
【สไลม์ มอนสเตอร์ทั่วไปแห่งหมู่บ้านมือใหม่】
เลเวล: 1
พลังชีวิต: 50
พลังโจมตี: 2
พลังป้องกัน: 0
รายการไอเทมดรอปทั่วไป (ผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์ใช้ร่วมกัน): เหรียญทองแดง ×1-3 (โอกาส 80%) / เมือก ×1 (โอกาส 50%) / เจล ×1 (โอกาส 10%)
【ไอเทมดรอปเฉพาะจากเนตรประเมินสมบัติ】 (คุณเท่านั้นที่ได้รับ): แหวนแก่นผลึกสไลม์ ×1 (โอกาส 2%)
รายละเอียดแหวนแก่นผลึกสไลม์: เครื่องประดับคุณภาพยอดเยี่ยม (สีเขียว)
ลมหายใจของเฉินโม่สะดุดไปชั่วขณะ เนตรประเมินสมบัตินี้ไม่เพียงมองเห็นข้อมูลค่าสถานะครบถ้วน แต่ยังเห็นข้อมูลไอเทมดรอปด้วย แถมรายการดรอปยังแบ่งเป็นสองชั้น
ชั้นแรกคือ “ไอเทมดรอปทั่วไป” มีเหรียญทองแดง เมือก และเจล
ของพวกนี้ผู้เล่นทุกคนหาได้ ในกระทู้แนะนำเกมก็มีข้อมูลอยู่แล้ว
ส่วนชั้นที่สองระบุว่า “ไอเทมดรอปเฉพาะจากเนตรประเมินสมบัติ คุณเท่านั้นที่ได้รับ”
คุณเท่านั้นที่ได้รับ ไม่ใช่ “ไอเทมดรอปซ่อนเร้น” เพราะไอเทมดรอปซ่อนเร้นหมายถึงคนอื่นก็มีโอกาสได้เหมือนกัน แค่ข้อมูลยังไม่ถูกเปิดเผย
ความหมายของข้อความนี้คือ มีแค่เขาเท่านั้นที่จะได้แหวนวงนี้
ผู้เล่นคนอื่นฆ่าสไลม์ไปกี่ตัวก็ไม่มีทางดรอป
นี่คือสิทธิพิเศษที่เนตรประเมินสมบัติมอบให้เขา เป็นรายการดรอปอีกชั้นที่เพิ่มขึ้นมาจากอากาศ
โอกาส 2% เครื่องประดับสีเขียวคุณภาพยอดเยี่ยม
เฉินโม่ไม่รู้ว่ามันมีมูลค่าเท่าไร แต่คำว่า “ยอดเยี่ยม” ในเกมออนไลน์หมายถึงของดี
ข้อมูลนี้ไม่มีอยู่ในกระทู้แนะนำเกมเลยสักกระทู้ ไม่มีกระทู้ไหนมี เพราะไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนจริง ๆ
เฉินโม่ตรวจสอบข้อมูลค่าสถานะอีกครั้ง จากนั้นค่อย ๆ เงยหน้ามองไปยังทุ่งหญ้าผืนนั้น
บนทุ่งมีสไลม์กระโดดไปมาราวยี่สิบถึงสามสิบตัว โอกาส 2% หมายความว่าโดยเฉลี่ยแล้วจะได้หนึ่งชิ้นต่อสไลม์ 50 ตัว
สไลม์ 50 ตัว ถ้าฆ่าตัวละ 20 วินาที ก็ใช้เวลาไม่ถึง 17 นาทีก็จัดการหมด
ถึงแหวนวงหนึ่งจะขายได้แค่ 2 เหรียญทอง แลกเป็นเงินสดก็เท่ากับ 200 หยวน ถ้าคิดเป็นค่าแรงรายชั่วโมงก็เกิน 700 หยวน
ค่าแรงต่อชั่วโมงที่โรงงานของเขาคิดแล้วได้แค่ 15 หยวน ต่างกันเกือบ 50 เท่า
เฉินโม่ก้มมองค่าสถานะของตัวเองอีกครั้ง ค่าพื้นฐานทั้งห้าด้านมีแค่ 6 ทั้งหมด
ส่วนอุปกรณ์ก็มีชุดผ้าของมือใหม่ คันธนูไม้ของมือใหม่ และลูกธนู 99 ดอก
อุปกรณ์เริ่มต้นที่ระบบให้มาไม่มีค่าแม้แต่สตางค์เดียว
เขามองคันธนูไม้ในมือ แล้วมองสไลม์ที่กำลังกระโดดอยู่ตรงหน้า
สไลม์เอียงหัว มองเขาด้วยสายตาประมาณว่า “ฉันอ่อนแอมาก รีบมาตีฉันสิ”
เฉินโม่พาดลูกธนูขึ้นสาย แล้วก็ปล่อยมือ