ชีวิตของหลินเอี้ยนจือไม่ได้ราบรื่นนัก เมื่อเรื่องนี้ล่วงรู้ไปถึงหูเซี่ยงั่น นางก็เดาไว้แต่แรกแล้ว จึงไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไรมากนัก
แต่มู่เฉิงอี้กลับต่างออกไป เขาดีใจจนวางสมุดบัญชีในมือลง มุมคิ้วและหางตาเผยความสะใจที่ซ่อนไม่มิด “นางก็มีวันนี้เหมือนกัน”
ถึงจะดีใจก็เถอะ แต่มู่เฉิงอี้กลับยิ่งรู้สึกว่าตนมองคนผิดไปแต่แรก ชาติก่อนหลินเอี้ยนจือได้ใช้ชีวิตอย่างราบรื่น ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะพวกเขาหลายคน พวกเขาช่วยปูทางและวิ่งเต้นจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้นาง
แต่หลินเอี้ยนจือไม่เคยเห็นคนเหล่านี้อยู่ในสายตา เรียกใช้ก็มา ไล่ไปก็ไป ยามต้องการก็พูดจาหวานหู พอหมดประโยชน์แม้แต่จะชายตามองยังไม่ยอม
แล้วตอนนี้เล่า? เมื่อไม่มีพวกเขา หลินเอี้ยนจือก็ไม่อาจออกจากสำนักฮั่นหลินเล็ก ๆ ได้ด้วยกำลังของตนเอง
นับตั้งแต่เซี่ยงั่นแต่งให้มู่เฉิงอี้ ของพระราชทานจากวังหลวงก็หลั่งไหลมายังจวนไม่ขาดสาย แต่ก่อนครอบครัวของนางไม่มีทรัพย์สินพอจะซื้อสมุนไพรล้ำค่าเหล่านั้น ทว่าตอนนี้ไม่ขาดแคลนอีกแล้ว
หลินจือชั้นดี โสมหิมะ และรังนกชั้นเลิศถูกขนเข้าจวนมาเป็นหีบ ๆ ร่างกายของเซี่ยงั่นได้รับการบำรุงจากสมุนไพร จึงดีขึ้นบ้าง ไม่เจ็บป่วยง่ายเหมือนแต่ก่อนแล้ว
แต่ยังมีเรื่องหนึ่งที่ทำให้เซี่ยงั่นกังวล จักรพรรดินีเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของมู่เฉิงอี้ ด้วยสายสัมพันธ์นี้ ฐานะของมู่เฉิงอี้ย่อมสูงส่งไร้ผู้ใดเทียบ ทว่าหากจักรพรรดินีสิ้นพระชนม์เล่า?
บัดนี้จักรพรรดินีมีพระชนมายุเกินสามสิบแล้ว แต่ยังไม่มีพระโอรสหรือพระธิดา ในราชสำนักมีคนลอบพูดคุยกันแล้วว่า พระวรกายของฝ่าบาทคงมีปัญหา ทุกครั้งที่มู่เฉิงอี้ได้ยินเรื่องเหล่านี้ สีหน้าของเขาล้วนไม่สู้ดีนัก
เซี่ยงั่นรู้ว่าเขากังวลเรื่องใด หากจักรพรรดินีเกิดเป็นอะไรขึ้นมา แล้วจักรพรรดิองค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ ฐานะน้องชายแท้ ๆ ของจักรพรรดิองค์ก่อนอย่างมู่เฉิงอี้ก็จะกลายเป็นตัวตนที่อิหลักอิเหลื่อที่สุด เพื่อความมั่งคั่งรุ่งเรืองในบั้นปลายชีวิตของตน เซี่ยงั่นจึงตัดสินใจลงทุนสักหน่อย