ได้ยินลู่จื้ออิงยอมผ่อนปรน......ก้อนหินที่แขวนอยู่ในใจท่านเจ้าชายอัลอะมานก็ร่วงลงเสียที:
“ท่านตัวแทนลู่.....”
“ราคาเท่าไหร่.....?”
“รถคันนี้นะ.....เป็นยุทโธปกรณ์ประจำการของประเทศมังกรเรา” ลู่จื้ออิงเหลือบมองฉินหมิงที่อยู่ข้าง ๆ ......แววตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง:
“แชสซีส์, การปรับแต่ง, เครื่องยนต์, ชุดเกียร์ ล้วนยอดเยี่ยม.....เหมาะมากสำหรับการรบในพื้นที่สูง, ภูเขา, ทะเลทราย”
“ถ้าไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น.....เราไม่ขายให้หรอก”
“นี่ก็เพราะท่าน.....ท่านเจ้าชาย”
“งั้นขอเสนอราคามิตรภาพให้แล้วกันนะ.....”
“สอง, สอง......สามสิบล้าน! ราคาต่ำสุด!”
“ปอนด์!”
ตอนแรกอยากบอกว่ายี่สิบล้าน.....ลู่จื้ออิงถึงกับกัดฟันพูดว่าสามสิบล้าน
ความจริง รถยิงจรวดคันนี้คือรถเปล่า ๆ ......ตอนให้ยืมฉินหมิง ระบบทุกอย่างบนรถถูกถอดออกหมด
ต้นทุนจัดซื้อของกองทัพ.....ก็แค่ 8 ล้านเหรียญมังกร
ท่าาาาใดนะ?
สามสิบล้านปอนด์.....?
ฉินหมิงยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินราคานี้.....คนถึงกับอึ้ง
ให้ตายสิ.....เคยเห็นแต่คนใจดำ แต่ไม่เคยเห็นใจดำเท่านายนี่
ระบบดับเพลิงของผม ระยะยิง 800 กิโลเมตร ความเร็วมัค 6 ยังขายแค่หกสิบล้านปอนด์......
นายเอารถเปล่ามาขายสามสิบล้านปอนด์......?
ปล้นชัด ๆ.....?
ฉินหมิงเป็นนักวิจัย ราคาวัสดุส่วนใหญ่ในตลาดเขารู้แจ้งหมด.....
แม้ไม่รู้ต้นทุนของรถคันนี้ แต่ตามที่ฉินหมิงประเมิน.....อย่างเก่ง ก็ไม่เกิน 10 ล้านเหรียญมังกร
แล้วสามสิบล้านปอนด์คือกี่เงิน.....?
พอแปลงเป็นเหรียญมังกร ก็ 273 ล้าน!
เต่าเอ๊ย.....ฟ้าดินเป็นใจ
รถเปล่าคันเดียว.....นายกล้าขาย 273 ล้าน?
ดำ!
ดำชิบ......!
เปาบุ้นจิ้นยังต้องยอมแพ้......!
โลภไม่สนใจศีลธรรมกันเลยใช่ไหม?
“ตกลง.....!”
ท่านเจ้าชายอัลอะมานไม่แม้แต่จะชะงัก ยื่นมือขวาออกมา รอยยิ้มยังคงไร้เดียงสา เปล่งปลั่ง.....
ดูจากความเร็วและสีหน้าที่ตอบตกลง.....แวบหนึ่งเหมือนภาพหลอน
เหมือนยิ่งราคาสูง เขาก็ยิ่งดีใจ.....
ไม่!
ไม่ใช่ภาพหลอน!
ดูเหมือนเขาจะคิดแบบนั้นจริง ๆ.....!
แต่.....ความสุขเกิดกะทันหันเกินไป ทำเอาลู่จื้ออิงตั้งตัวไม่ติด
????
เดี๋ยว นี่ตกลงเลย.....?
รถเปล่าคันเดียว สามสิบล้านปอนด์ ไม่ลังเลเลยสักนิด ตอบตกลง......?