"หมาจักรกล......?"
ฉุยเกาซันฟังแล้ว....ก็หันไปมองผู้แทนฝ่ายทหารที่นั่งข้างๆ เขา รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุทโธปกรณ์ ลู่จื้ออิง
ลู่จื้ออิงคือตัวแทนเจรจาที่ฝ่ายทหารส่งมา....
ฉุยเกาซันเป็นคนของกระทรวงการต่างประเทศ....ไม่ค่อยรู้เรื่องยุทโธปกรณ์ของทหารนัก
ยุทโธปกรณ์ไหนขายได้ ไหนขายไม่ได้....เขาก็ไม่แน่ใจ
เรื่องยุทโธปกรณ์ทหารต้องให้ลู่จื้ออิงตัดสินใจ
"ใช่แล้ว! หมาจักรกล...."
พอพูดถึงหมาจักรกล เจ้าชายอัลอะมานก็เผยแววตาคาดหวังและชื่นชม:
"หมาจักรกลของหมีขาวฆ่าฟันในสนามรบได้ชะงัด....ทหารของไอ้จ้อนในศึกชิงเมือง แทบไม่มีทางสู้"
"เมืองเคลอซอนที่ตีไม่แตกมาหลายเดือน....พอใช้หมาจักรกล อาทิตย์เดียวก็บุกสำเร็จ"
"หมาจักรกลนี่ ผลิตจากประเทศมังกรของพวกคุณใช่ไหม...?"
ก่อนมา....เจ้าชายอัลอะมานก็เตรียมข้อมูลมาอย่างดี
ข่าวสารทางเน็ตเกี่ยวกับหมาจักรกล....เขาตามอ่านหมด
ขนาดที่ว่า....หมาจักรกลมาจากสินค้าซิงหัว กิจการเอกชนธรรมดา เขาก็รู้แจ้ง
เพราะเรื่องนี้ในประเทศมังกรก็ถือเป็นความลับที่ไม่ลับ....ชาวเน็ตรู้กันหมด
ลู่จื้ออิงยิ้มตอบ....ไม่มีอะไรต้องปิดบัง:
"ท่านเจ้าชายข่าวสารว่องไวดีนะครับ...."
เจ้าชายอัลอะมานหัวเราะ:
"รองรัฐมนตรีฉุย ผู้แทนลู่....พวกคุณก็รู้ ประเทศซะอุดีของเราเชี่ยวเรื่องเทคโนโลยีที่สุด"
"ก่อนมา....มกุฎราชกุมารกำชับผมมาเอง ว่าต้องซื้อหมาจักรกลกลับไปให้ได้"
"ไม่งั้น....พระองค์นอนไม่หลับ"
สถานการณ์ตะวันออกกลางตอนนี้วุ่นวายเกินไป....ต่อให้มกุฎราชกุมารซาอุ ราชวงศ์ประเทศรอบๆ ก็ไม่มีใครหลับสบาย
ใครจะรู้วินาทีหน้า....จะมีสงครามใหญ่หรือความขัดแย้งปะทุขึ้นมา
ในฐานะสมาชิกราชวงศ์ที่รวยที่สุดในโลก....พวกเขาอยู่กันอย่างหวาดผวาทุกวัน
เงินมากเกินไป....แต่ไม่มีอำนาจปกป้องมัน ทั้งทุกข์ทั้งน่าสังเวช
สิ่งเดียวที่ทำได้....
ก็คือเปลี่ยนเงินในมือ เป็นอาวุธพิทักษ์แผ่นดิน....ราชวงศ์ซะอุดีถึงจะสบายใจขึ้นบ้าง
ลู่จื้ออิงสีหน้าไม่เปลี่ยน สงบนิ่ง....อธิบายอย่างตรงไปตรงมา:
"ท่านเจ้าชาย....ต้องขออภัยจริงๆ"
"หมาจักรกล เรายังไม่ขายชั่วคราว...."
"ไม่ขาย? ทำไม...? มีเงินพวกคุณก็ไม่เอา?"
พอได้ยินว่าไม่ขาย....เจ้าชายอัลอะมานก็ร้อนรนขึ้นมา