เมืองสวี่
โรงงานสินค้าซิงหัว
กลับถึงโรงงานแล้ว... ฉินหมิงก็ขังตัวเองไว้ในห้องทำงานทันที
“ข้าวต้องกินทีละคำ...”
จากข้อมูลในเน็ตและผลการตรวจหน้างาน... เขาหยิบปากกากระดาษ เริ่มร่างความคิดในใจ
หลายชั่วโมงต่อมา... ก็กำหนดแนวทางการวิจัยคร่าว ๆ ได้
ตอนนี้... บนโต๊ะกองเป็นภูเขากระดาษแบบแปลน
แบบพวกนี้ยังเป็นแค่แนวคิดเบื้องต้น...
ฉินหมิงยืดเส้นยืดสายอย่างสบายใจ... ลุกขึ้นยืดกล้ามเนื้อ แล้วหยิบโทรศัพท์
“ฮัลโหล... ต่งเฉินเหรอ?”
“ให้โรงอาหารจัดข้าวส่งมาหน่อย... หิวจะตายแล้ว”
คนเป็นเหล็กข้าวเป็นเหล็กกล้า... มื้อไหนไม่ได้กิน ก็หิวตาลาย
ตอนนี้แนวทางวิจัยมีแล้ว... ขั้นต่อไปก็คือเริ่มวิจัยจริงจัง
ก่อนเริ่มจริงจัง... ฉินหมิงยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการ
นั่นก็คือ... ตัวรถดับเพลิงพิเศษ
รถดับเพลิง... ฟังชื่อก็รู้ เอาไว้ใช้ดับเพลิง
ส่วนประกอบหลักมีสองอย่าง... อุปกรณ์ดับเพลิงบนรถ กับตัวรถเอง
รถดับเพลิงพิเศษชั้นสูงถือเป็น “สุดยอดอาวุธกู้ภัยของชาติ”... ข้อกำหนดต่อตัวรถคือระบบวิศวกรรมละเอียดซับซ้อนที่ไกลเกินรถเพื่อการพาณิชย์ทั่วไป...
อย่างเช่นอัตรากำลังต่อน้ำหนักรถ (กำลังต่อน้ำหนัก) ผ่านเกณฑ์หรือไม่... นี่คือตัวชี้วัดสำคัญที่สุดของความคล่องตัวรถดับเพลิง ต้องมีอัตราโดยรวม ≥10 กิโลวัตต์ต่อตัน บางรุ่นต้อง ≥12 กิโลวัตต์ต่อตัน...
ด้านระบบขับเคลื่อนกับการรับน้ำหนักได้มาตรฐานไหม... เกี่ยวโยงถึงว่ารถจะรับมือกับสภาพถนนสุดขั้วที่ซับซ้อนได้ไหม...
ถัดมา... คือความน่าเชื่อถือ ความยืดหยุ่น ความสามารถในการรับน้ำหนัก และความสามารถในการปรับตัวกับสภาพแวดล้อมสุดขั้ว...
ต้องรู้ไว้... รถดับเพลิงพิเศษต้องมีความสามารถในการสตาร์ตและทำงานที่อุณหภูมิสุดขั้วสูงกว่า อย่างอุปกรณ์สตาร์ตตอนอากาศหนาวจัดหรือความสามารถในการทำงานต่อเนื่องในสภาพอากาศร้อนจัด...
รวมถึงความสามารถในการปรับตัวกับพื้นที่ภูเขา ที่ราบสูง และเขตขาดออกซิเจน ฯลฯ...
ตัวรถก็เหมือนฐานราก... ฐานรากไม่ดี ถึงอุปกรณ์บนรถจะล้ำแค่ไหนก็ใช้ไม่ได้ผล
ถ้าให้ฉินหมิงพัฒนารถที่เหมาะสมขึ้นมาใหม่ตั้งแต่ต้น... เวลาคงไม่พอแน่
ไม่รู้ต้องรอไปถึงปีไหนเดือนไหน...