เมืองสวี่
ภายในโรงงานสินค้าซิงหัว.....
หลังจากส่งนายพลหูและคณะกลับไปแล้ว.....ฉินหมิงหันไปสั่ง:
“จู้จื่อ!”
“วันนี้เซ็นออเดอร์ใหญ่.....ข้ามีความสุข!”
“ไปบอกโรงครัวให้ฆ่าหมูเชือดวัว......ทำอาหารดี ๆ ให้พนักงานกินกัน”
“อีกอย่าง.....บอกทุกคนด้วยว่า ต่อไปนี้โรงงานเราจะเดินเครื่องกันไม่หยุด ต้องรับประกันปริมาณการผลิต”
“พนักงานทุกคน เงินเดือนขั้นต่ำขึ้นสามเท่า ค่าล่วงเวลาขึ้นสามเท่า โบนัสขึ้นสามเท่า.....”
ฟังคำนี้.....จู้จื่อตื่นเต้นแทบกระโดดตัวลอย!
เท่ากับเงินเดือนทั้งหมดเพิ่มเป็นเท่าตัว......เมื่อก่อนได้เดือนละ 5,000 ตอนนี้ได้ 15,000 เมื่อก่อนได้ 10,000 ตอนนี้ได้ 30,000!
นี่มันสามหมื่นเชียวนะ.....ปีนึงก็ 360,000!
ในเมืองเล็ก ๆ อย่างเมืองสวี่.....นี่คือระดับเงินเดือนสูงสุดเลย!
เจอเจ้านายดีแบบนี้.....ใครจะไม่ดีใจ?
“เฮ้ย!”
“เจ้านาย! ท่านไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม.....?”
ความสุขมาแบบกะทันหัน.....จู้จื่อยังไม่กล้าเชื่อ
ฉินหมิงชำเลืองมอง:
“ฉันน่ะ.....เคยล้อเล่นเรื่องค่าแรงเมื่อไหร่?”
“พี่น้องตามฉันมา....ลำบากมาด้วยกันตั้งนาน”
“ตอนนี้มีความหวังแล้ว.....ฉันจะลืมพวกนายได้ไง?”
“อีกอย่าง.....ถ้าไม่มีพวกนายสนับสนุน ก็ไม่มีฉันในวันนี้”
“นี่คือสิ่งที่พวกนายสมควรได้รับ.....”
พูดจบ.....จู้จื่อซาบซึ้งจนตาแดง
สวรรค์เอ๋ย!
เจ้านายคนอื่นพอหาเงินได้.....เรื่องแรกที่คิด ไม่ใช่พนักงาน แต่คือซื้อรถหรู บ้านหรูให้ตัวเอง
แล้วก็เข้มงวดกับพนักงานมากขึ้น ฉกฉวยค่าแรง.....
ส่วนเจ้านายของตัวเองพอหาเงินได้.....เรื่องแรกคือคิดจะขึ้นค่าแรงให้พี่น้อง!
เจ้านายคนนี้!
หาไม่ได้ทั้งโลก.....!
ซึ้งใจ!
โคตรซึ้งใจเลย.....!
“เจ้านาย.....ผม ไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว”
นี่ไม่ใช่เจ้านายแล้ว นี่มันพ่อบุญธรรม.....!
ตอนนี้จู้จื่อ.....มีแรงกระตุ้น อยากคุกเข่าลงกับพื้นแล้วตะโกนว่า:
ลูกผู้ชายเกิดมาใต้หล้า จะยอมก้มหน้ารับใช้คนอื่นได้ยังไง? พ่อบุญธรรมอยู่เบื้องบน! ขอให้ลูกได้คำนับสักครั้ง......
“ดูไม่มีหัวคิดเลยนะ...!”
“ไปเร็ว ๆ.....”
“อือ! ผมไปเดี๋ยวนี้.....”
ว่าแล้ว....จู้จื่อขยี้ตา วิ่งกลับไปในโรงงานด้วยความรวดเร็ว ไปบอกข่าวนี้กับทุกคน