ตอนที่สือเนี่ยน ฮัวเหยียนโม่และซือซือมาถึง ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
ซือซือกำลังกอดเจ้าส้มไว้ และเล่นเอาหัวชนกันกับมัน
ในดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความเอ็นดู
ส่วนฮัวเหยียนโม่ก็อุ้มซือซือและเดินเข้ามาพร้อมกับสือเนี่ยน
คนที่อยู่ข้างในเห็นพวกเขาเดินเข้ามาแบบนั้นก็พากันอึ้งไปชั่วขณะ
ก็เพราะพวกเขาดูเหมือนครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูก พร้อมสัตว์เลี้ยงอีกหนึ่งตัว
แววตาของหลินยู่เฉินมืดมนลง แต่ก็ปรับกลับมาเป็นปกติได้ในทันที
ส่วนฟู่จินเยี่ยนที่อยู่ด้านข้างก็พูดอย่างไม่อ้อมค้อมว่า "ซือซือไม่ชอบคุณอาฟู่แล้วเหรอ เห็นคุณอาแล้วไม่วิ่งเข้ามาหาเหมือนเมื่อก่อนเลย"
ฮัวเหยียนโม่ยิ้มแล้ววางซือซือลง ตบหัวซือซือเบา ๆ
ซือซือก็อุ้มเจ้าส้มเดินเข้าไปหา
"คุณอาฟู่ดูนี่สิ นี่คือท่านจวี๋!"
ซือซือพูดพลางเอาเจ้าส้มไปยื่นใกล้หน้าฟู่จินเยี่ยน
ยังไม่ทันที่ฟู่จินเยี่ยนจะพูดอะไร เจ้าส้มก็ยกอุ้งเท้าข้างหนึ่งขึ้นมาปิดหน้าฟู่จินเยี่ยนเสียแล้ว
เป็นการปฏิเสธอย่างไม่ไว้หน้า
ท่าทางนี้ทำให้ทุกคนหัวเราะกันลั่น
บรรยากาศที่เมื่อครู่แปลกไปเล็กน้อย ตอนนี้ก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง
พวกเขายังคงกินข้าวกันเหมือนเช่นเคย
ฟู่จินเยี่ยนเป็นหัวเรือใหญ่ฉลองให้สือเนี่ยนที่ประสบชัยชนะครั้งใหญ่
"ตอนนี้กระแสในโลกออนไลน์เริ่มเปลี่ยนไปแล้ว มีคนจำนวนมากเรียกร้องให้ฮันเวยออกมาให้คำอธิบาย แต่จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่ออกมาพูดอะไร"
"รู้สึกว่าครั้งนี้ภาพลักษณ์ของเธอคงจะพังแน่ ๆ"
"สิ่งที่เธอทำมันน่าขยะแขยงเกินไป!" หลินจือฮวนพูดอย่างโกรธเคือง