ในขณะที่ลู่เหยี่ยนจื่อกำลังมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์กลางภูเขา สือเนี่ยนกำลังดูการแจ้งเตือนต่างๆ บนโทรศัพท์
“จะมีปัญหาไหม?” ฟู่จินเยี่ยนถามอย่างเป็นกังวล
ตัวเขาเองไม่ได้รู้สึกว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร เพราะในฐานะซีอีโอบริษัทบันเทิง ข่าวซุบซิบแนวนี้มีให้เห็นไม่เคยขาด และเขาก็โสด ไม่มีอะไรต้องกลัว
เพียงแต่สังคมมักเข้มงวดกับผู้หญิงเรื่องความบริสุทธิ์ ข่าวลือแบบนี้ออกไป ชื่อเสียงของสือเนี่ยนคงเสียหาย
ถึงแม้พวกเขาทั้งคู่จะรู้ดีแก่ใจว่า ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขานั้นบริสุทธิ์
ก็ไม่เชิง... เขามีความคิดที่ไม่บริสุทธิ์ต่อเธอต่างหาก
แต่ฟู่จินเยี่ยนก็เป็นคนรู้จักประมาณตน ไม่เคยทำอะไรให้คนเข้าใจผิด
ไม่ว่าจะในโรงพยาบาล ที่ฟู่ซื่อเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือตอนกินข้าวด้วยกัน ล้วนอยู่ในขอบเขตของงานและเพื่อนฝูงเท่านั้น
ข้างๆ สือเนี่ยนส่ายหน้า
“ไม่มีอะไร ฉันออกแถลงการณ์หน่อยก็จบ” สือเนี่ยนพูดพลางกดโทรศัพท์
“อีกอย่าง...” แววตาของสือเนี่ยนสงบนิ่ง เมื่อเทียบกับความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยด้านผลประโยชน์การงานระหว่างเธอกับฟู่จินเยี่ยนแล้ว ลู่เหยี่ยนจื่อกับฮันเวยต่างหากที่...
แต่ว่า สือเนี่ยนก็ไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น เธอจึงหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “อีกไม่กี่วัน ฉันกับลู่เหยี่ยนจื่อก็จะไปรับใบหย่าแล้ว เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่”
ลู่เหยี่ยนจื่อโทรหาเธอหลายสาย และส่งข้อความมามากมาย
เธอรู้ดี เพราะงั้นเธอจึงบล็อกหรือตั้งปิดเสียงไม่รบกวนเขาไปตั้งนานแล้ว